The Red Queen



Deze week werd ik verrast door een bericht van Alexandra Strieker. By the way, kan iemand me vertellen wat WTF betekent? Een warning? Die Sandra ook met haar anglofiele gekte.

Ze heeft een propagandafilm ontdekt van de BBC uit 2011. Aan de ideologie, aan het waarheidsgehalte kan het dan niet liggen als zij die film anti-Wilders noemt, zeker als het, zoals in dit geval, een niet specifieke Britse kwestie betreft. Propaganda dient meestal een doel, mensen trimmen op een Leitgedanke, ze vooral niet tot nadenken stemmen. Dus waar heeft ze het dan over? De titel van de film luidt: “Europe’s Most Dangerous Man”. Dat is nogal wat, niet Breivik, niet andere leidende figuren uit de rechtse scène worden zo genoemd, maar Wilders.

Het merkwaardige is dat deze rode koningin, The Red Queen, zoals ze zich nu belieft te noemen, slechts een waarheid duldt, die van Ayn Rand. Mensen die niet van die unieke gedachte gediend zijn worden door haar als pomomensen verketterd. Ze vertegenwoordigt aldus in haar eentje alle kenmerken van de ware propagandist. Een in gedachte, doel, middelen enzovoort.

Laten we nu eerst in alle rust de film bekijken.

part 2part 3part 4


Vraag, zet deze film tot nadenken aan? Krijgt de hoofdpersoon voldoende gelegenheid zijn standpunten uiteen te zetten? Is hij bereid die standpunten te staven, bijvoorbeeld de welgekende van hem dat de islam een fascistische ideologie is, dat Mohammed een barbaar en pedofiel was?

Dit soort vragen stellen is ze gelijk beantwoorden. In de film komt Wilders naar voren als een propagandist pur et dur, die aan hem concreet gestelde vragen omzeilt, als het bijvoorbeeld gaat over onze Nederlandse moslims. Je hoort hem denken, voor dat gat laat ik me niet vangen, dat merken jullie nog wel vroeg genoeg wat mijn plannen zijn.

Toch noemt Alexandra Strieker dit een propagandafilm. Wilders en z’n aanhang zullen hier mee instemmen. Zij tolereren geen andere opvattingen. Alles in het kader van het is ons land, het zijn onze duiten. Een land door ons opgebouwd, door hard werken. Oranje, blanje, bleu. En zoals bij letterlijk alles wordt bij hen de realiteit op z’n kop gezet. Niet die film is propaganda, Wilders en velen uit zijn spraakmakende aanhang weten niet eens wat werken, hard werken is. Van cultuur, van geschiedenis, van economie, noem maar op, hebben ze nauwelijks enige notie, maar ze weten het. Zo is het, punt uit.

Met dergelijke mensen, als Alexandra Strieker, is dan ook absoluut geen debat te voeren. Angstvallig klampen ze zich vast aan een doctrine exact wat ze anderen, in dit geval moslims, verwijten. Een groot wapen denken die lieden ook in handen te hebben om hen te bestrijden, de seksuele moraal van de moslims, met pedofilie als kroonjuweel. Immers…

Zou dat de reden zijn waarom Jacqueline Wouters deze “libertariër” meteen in haar hart gesloten heeft? Een in de strijd tegen Demmink? Ik heb het vermoeden van wel. Ze kan nu uitroepen: “I love my country, I love my queen”… Een gezuiverd land met een rode koningin, wat wil Sjaakie nog meer?

Wie zou die man zijn die om aandacht smeekt?

Ik denk dat die man nogal wat vragen te stellen heeft over leugens, smaad, laster. En veel meer. Maar die punten zullen we nu maar even laten rusten, met de vriendelijke groeten van Tibaert. Geen gelaarsde kater maar eentje die graag in het gezelschap verkeert van aardige, weldenkende mensen.


Uitgelichte afbeelding: Malcolm X’s postcard to Gloria Owensbron

Een gedachte over “The Red Queen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.