Verdwijntrucs en aangiftes

· internet, justitie
Authors

Vanaf het begin met het registreren wat onverlaten zoal produceren word ik geconfronteerd met de verdwijntruc. De meest simpele is die van belastende tweets verwijderen. Dat ontdekte ik voor het eerst op grotere schaal bij Jeannie. Een andere, voor mij pijnlijke ervaring, was dat Twitter je oudere tweets wel bewaard, maar dat je er niet bij kunt. Als je niet tijdig je spulletjes vastlegt gaan ze voor jou verloren, ook DM’s. Heel vervelend als je een geschiedenis wilt reconstrueren, zeker als mogelijk strafbare feiten in het geding zijn.

Precies bij dat vastleggen komt een ander opmerkelijk feit te voorschijn. Mensen die o zo begaan zijn met de status quo, hun luizenleventje, hun blank en rein Nederland willen de werkelijkheid en harde waarheden blijven ontkennen. Kritiek op hun beeld over de samenleving en hun eigenbelang is voor hen onverteerbaar. Niets kan hun stemming zo bederven als dat. Jeannie weet dat als geen ander in woorden te vatten: “Als ik zo jou bio lees dan weet ik al gelijk dat jij de boot tot succes ook gemist hebt linkse man. Ciao!” zegt ze tegen iemand met deze bio: “Eigenzinnig publicist – *vrije denker* – forensic psychiatry – *criminology* – rehabilitation“… Voor haar, slechts bezorgd als ze is over haar eigen centjes een onvoorstelbare levenswijze. Ik denk zelfs een voor haar bedreigende. Dergelijke mensen blokkeert ze voor haar gemoedsrust dan ook meteen.

Iets anders is opvallend. Juist mensen als Jeannie worden door gelijkgestemden direct herkend. Ze steunen elkaar over en weer. Juist de meest asociaal opererende mensen kunnen op elkaars steun rekenen valt op Twitter te constateren. Mensen die wars zijn van kennis, dialoog, culturele diversiteit. Daartoe missen ze doodeenvoudig het benodigde gereedschap. Vandaar dat ze elkaars ondersteuning zoeken. Aangeboden hulp die hun vooroordelen en waandenkbeelden bevestigen zullen ze nooit in de wind slaan. Mijn ervaring van Jeannie tot Jacqueline Wouters.

Een volgende stap is voor hen dan een volstrekt logische. Overtuigd van hun waarheid en geconfronteerd met de niet te weerleggen feiten dienen die feiten te verdwijnen. De meest omvattende poging deed tot nu toe Peter Anshof. Ook de documentensite Scribd werd niet gespaard, want niets is meer ontluisterend dan je eigen naakte tweets op een rijtje terug te zien, zeker als je ze vol stopt met smaad en andere zaken die je niet kunt verantwoorden. En omgekeerd om te zien hoe gemanipuleerd wordt bij het leven. Vervalsen van tweets bijvoorbeeld. Als dat allemaal niet tot succes leidt wordt gedreigd. Fysiek, materieel en met justitie.

Een kras staaltje waarbij die zaken samenkomen, verdwijnen en dreigen, zie ik vandaag. Dat Herman Falkenstein als een Razende Roelandt te keer gaat en daarbij nog als een kip zonder kop, goh wie deert het, waren er niet de goedgelovigen die bij voorbaat al wat slecht is anderen toevertrouwen. Vandaar dat ik tegen hem (@mo55ad en @megasupernieuws) een aanklacht had ingediend. Ondanks het feit dat hij bij de politie op het matje is geroepen gaat hij rustig verder of er niets aan de hand is. M’n aanklacht betrof onder meer het geschrift: “Alphonse Scaf aka tibaert een nazi in spe op Twitter”. Een van de voor Jacqueline Wouters betrouwbare bronnen over mijn persoon. Het stond in haar lijstje op haar smaadblogje (zie screenshot linksboven):

Stond, ja. Nu valt achter die link het volgende te aanschouwen:

Je kunt je schouders erover ophalen, je kunt erom lachen of het opvatten als een satire, maar zo werkt het niet in die kringen. Het is hun waarheid en die poets je niet zomaar weg. Een prachtige illustratie van deze platvloerse manier van redeneren en je gelijk halen leverde eens Jacqueline van Wel. Bij deze Jacqueline had ik nog steeds het gevoel dat ze donders goed wist hoe de vork in de steel zat. Bij Jacqueline Wouters is dat beslist niet het geval. Ze is ervan overtuigd dat wat in die schrijfsels staat juist is. Ze klampt zich eraan vast, dat geeft haar dan weer de zekerheid dat ze juist zit met haar beschuldigingen aan mijn adres en dat van anderen. Zou ze dat niet doen, stort haar wereld in elkaar. Haar strijd met duizenden “vrienden” zou een vergeefse zijn geweest.

En wat heeft ze al niet geprobeerd om me verwijderd te krijgen van Twitter en van dit weblog? Veel:

Die juridische stappen zullen zeker nog volgen. Daarover een ander maal. Ook over die 43 aanklachten, las ik ergens, die over mij ingediend zijn. De laatste, als ik het goed begrepen heb, stamt van de vriend van Jacqueline Wouters. Ja, die fascistische horden op Twitter leveren geen half werk af. Ze gaan door tot het bittere einde.

Nog een mooie tweet om over door te denken. Ze verscheen kort na dit blog. Puur toeval, maar te passend om ze niet op te nemen. Censuur…

Even na middernacht komen haar reacties, maar geen antwoorden op mijn meermaals gestelde vragen:

Deze, een van de vele van Herman Falkenstein mag beslist niet ontbreken:

10 januari 2013

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: