Rode rozen

The Mark of the Vampire, 1935




Eveline van Donkelaar, mei 2014. Een sociaal bewogen mens met grote liefde voor joden en Franco kenner was jarig en maakt nu een studiereis. Ze zit op Twitter achter een slotje en dat maakt het juist des te duidelijker hoe geliefd ze is.

Drie jaar later ga ik eens kijken wat er zoal te lezen viel. In haar blogjes, die wemelen van ongerijmdheden met een voorstelling van zaken waar je onpasselijk van wordt, en haar TL met de “gesprekjes”. Een voorbeeld. 






 

De TL…


Zelfverheerlijking en eigendunk die nergens op slaan. De onwaarachtigheid druipt er vanaf. Zo herschrijf je dus je eigen biografie en neem je een loopje met de feiten. Daar wordt alles ondergeschikt aan gemaakt. Wie wordt er beter van? 

Waarom zijn mensen zo onoprecht, zo onbetrouwbaar? Waarom misbruiken ze voor hun eigen ego slachtoffers? Op het moment dat ze in debat met een ander moeten haken ze af en gaan verdacht maken, geheel in fascistische geest. “Ik ben de goede, de ander deugt niet” is en blijft hun credo. Eveline van Donkelaar is hiervoor een schoolvoorbeeld. Lees je haar berichten in deze zin kunnen ze leerzaam zijn om ons te wapenen tegen bedrog, wraak en regelrechte haat. Omgekeerd geldt voor haar dat elk tegengeluid in de kiem gesmoord moet worden. Ook een fascistisch principe.

Update mei 2017



Uitgelichte afbeelding: bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.