Vrijheid is heel subtiel



Vaak heb ik verzucht, had ik dit middel maar ter beschikking gehad tijdens m’n studie. Internet dus. Een middel bij uitstek om bronnen te bestuderen en te vergelijken, om materiaal te verspreiden en te bediscussiëren zonder omslachtige reproductie en veel tijdsverlies vanwege verzending etc. etc.




Merkwaardig dat je op de sociale media nauwelijks deze instelling terugvindt. Komt dat door een manco aan educatie, aan een open mind, of een gebrek aan een sociale instelling en solidariteit? Een beetje van dit alles vermoed ik. Voeg dit geestelijk en sociaal tekort bij een houding van ikke, ikke en de rest kan stikken dan wordt duidelijk dat het open net, dat slechts kan functioneren in een werkelijk democratische samenleving, waar het uitwisselen van ideeën voorop staat op basis van wederzijds respect, tot mislukken gedoemd is.

Uitermate treurig is de toestand zelfs als ik afga op persoonlijke ervaringen. Die gaan terug tot het NRC forum. Op Twitter werd het helemaal van de gekke, eerst door de PVV meute vervolgens dankzij twee dames die zeer galant geholpen werden door enkele heren. Een van de twee gaf eens per ongeluk een linkje door naar mijn weblog, dat voelde aan als een dolkstoot in de rug, zei een van hen toen, André de Raaij. 

Over deze persoon wil ik het nog even hebben. Gisteren ontving ik namelijk een mailtje waarop zijn naam vermeld stond. Hij stoorde zich eraan, bleek, dat ik een posting van hem had opgeslagen in mijn “Internet archief”.  Schending auteursrecht, volgens hem wel te verstaan.

Ter verduidelijking, al het materiaal op dat weblog is afgesloten voor derden d.m.v. een wachtwoord. Alles dient uitdrukkelijk slechts voor eigen gebruik, ter bestudering etc. Een ideale manier is het gebleken om berichten onderling te koppelen en ze in chronologie te analyseren. Ik kan deze methode van harte aanbevelen. 

Normaliter link ik vanzelfsprekend naar de originele bron als ik verwijs naar een bepaald artikel. Het kan ook niet anders om het te kunnen lezen. Een uitzondering maak ik bij enkele sites die smaad en laster over mij gepubliceerd hebben. Om toch de datum te achterhalen wanneer het bewuste stuk verschenen is, om het origineel snel te kunnen achterhalen dus, linkte ik toch naar dat “internetarchief” om iedereen te gerieven. Niets gaat me zozeer ter harte als bronvermelding, zodat iedereen kennis kan nemen van het origineel. 

Betrouwbaarheid staat me steeds voor ogen en juist dat wordt op een bijna perverse manier door deze André tegen me gebruikt, want o wonder, zelfs een dergelijke verwijzing wordt door hem als inbreuk beschouwd op het auteursrecht. Diefstal noemt hij het. Voor mij valt hieruit te concluderen dat André geen weet heeft van studie maken van…

Zelf denkt hij overal weet van te hebben, ja en dan wordt het werk voor psychologen. Zo beweert hij met grote stelligheid dat ik een agent van de AIVD zou zijn, een homo die niet uit de kast durft te komen en meer van die dwaze aannames. Vermoedelijk leeft André in de veronderstelling, nadat het christelijke anarchisme aan hem geopenbaard was, dat hij nu de waarheid in pacht heeft en over alles en iedereen kan en zelfs moet oordelen. Merkwaardig, dat heeft hij gemeen met die twee dames. 

Het doel dat hij lijkt na te streven heeft vanzelfsprekend niets te maken met auteursrecht maar met het doen verdwijnen van mijn weblog. De feiten op mijn weblogs spreken tegen de man en daar mag niemand kennis van nemen. Een keer eerder is het gelukt ze te doen verdwijnen, mede door hem, waarom dan nu weer niet? 

Om een lang verhaal kort te maken hier het screenshot van die bewuste mail, zijn e-mail adres heb ik onzichtbaar gemaakt:




U ziet het, dit bericht van mij is de aanleiding: Het volksleger. Vergeet niet, die man heeft nog nooit de bereidheid getoond in te gaan op mijn vragen en verzoeken aan hem. Op een gegeven moment ontkende hij zelfs dat hij me ooit ontmoet had. Mijn idee, die man is contactgestoord. Dat zou nog niet zo erg zijn als hij niet in slaafse navolgeling van die dames Sjaakie en Eveline openbaarheid en recht van spreken uitsluitend tot zijn eigen kringetje wenste te beperken. Over zijn Bommelachtige kennis maak ik me overigens geen enkele illusie, maar daar valt mee te leven. Dat moet zelfs, doen we ook met Wilders & co. 

Of is het zo duidelijker? Vrijheid is heel subtiel, zei vandaag Philippe Val, oud-hoofdredacteur van Charlie Hebdo op France Inter. Het gaat over respect voor de ander, broederliefde, waardigheid. Het verdedigen van elke minderheid. Al mijn vrienden zijn nu dood, ik ben bang… Mensen als André hebben lak aan die vrijheid als het niet hun eigen vriendjes betreft, dat hebben zij gemeen met Wilders.

Ps: Linken naar mijn internetarchief laat ik in het vervolg achterwege. Er is een simpelere methode, n.l. diigo. Het archief is inmiddels volledig afgesloten van de buitenwereld, zodat het ook niet meer geïndexeerd kan worden door Google. Iedereen content en het voorkomt dat onterechte meldingen gemaakt worden over schending van auteursrecht door regelrechte minkukels.



(redactionele wijzigingen voorbehouden) 


Uitgelichte foto: bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.