Integriteit en justitie

· fascisme, fotografie, justitie
Authors
Marcelo Montecino The clinic, Santiago, 1973

Marcelo Montecino
The clinic, Santiago, 1973



Mijn weblogs geven uitvoerig verslag hoe mijn integriteit onder de naam Tibaert voortdurend in twijfel werd getrokken en aangetast door het hanteren van smaad, laster en bedreigingen. Integriteit in de ruime zin van het woord: politiek, sociaal, seksueel, moreel. Niet alleen die van mij, ook die van mijn vrouw en verdere familie. Personen die op mijn weblogs figureren hebben allen weet van deze zaken, zij kunnen zich niet verschuilen achter het “ich habe es nicht gewußt”. Integendeel, zonder uitzondering hebben ze geput uit de beerput, die in eerste instantie was aangelegd door PVV schorem.

Openbaarheid is het geëigende middel gebleken om vele zaken aan het daglicht te brengen onder de noemer, niets is wat het schijnt te zijn. Zich verschuilen achter een antifascistische strijd, een anti-Wilders of PVV houding mocht voor velen niet baten, bleek meer dan overduidelijk. Het volharden in leugens en smaad en het grijpen naar oneigenlijke middelen om Tibaert het zwijgen op te leggen toonde zonneklaar aan dat we te maken hebben met fascistische methodes. Ook het doen van valse aangiftes bij de politie hoort hiertoe. Het is strafbaar bovendien.

Zelf de justitiële weg bewandelen zal ik niet snel doen, de redenen heb ik al vaker uitgelegd. De energie die het kost, het is werkelijk tijdverslindend, en ik wil het mijn vrouw niet aandoen. Daarnaast, er loopt al een zaak, die nog moet voorkomen. Wie weet verander ik van mening na het vonnis. De benadering die ik tot op heden gehanteerd heb zet ik nog een tijdje door, met de bekende poppetjes zover als nodig, om verslag te blijven doen hoe meningsvorming ontstaat en misbruikt wordt, ook al betreft het slechts een persoon. De enige waarvoor ik kan instaan.

Ondertussen wordt stevig geappelleerd  aan justitie. Steeds weer door personen wier opvattingen je met een korreltje zout moet nemen. Het liefst zien ze de rechtspraak geheel ingericht ten eigen gerieve. Hier komt nu iemand aan het woord die met de beruchte trits jeugdzorg-pedofilie-justitie komt aanzetten om vooral aan te tonen dat de wet- en regelgeving niet deugen. Zijn bemiddelaar haakt in op tweets die niets minder dan censuur beogen onder het motto van auteursrecht. Kortom, ze willen justitie voor hun karretje spannen.




Het fraaie is, en daarom is het steeds weer terugvallen op mijn Tibaert archief zo belangrijk, dat onomstotelijk kan aangetoond worden dat bepaalde lieden bewust ernaar streven om oneigenlijke middelen in te zetten om een vorm van openbaarheid, hier een methode om fascisme aan de kaak te stellen, om zeep te helpen. Ook dat mag en moet je zelfs als fascisme duiden, of het nu gepleegd wordt door iemand die zich socialist, anarchist, liberaal, christen of wat ook noemt. Zichzelf duiden als fascist zullen ze zeker niet doen. 

Juist dat maakt het spel dat gespeeld wordt zo laakbaar, maar ook zo moeilijk grijpbaar voor buitenstaanders, die veel ontgaan en ter goeder trouw afgaan op vlaggen, die de lading niet dekken. Dat is, wel beschouwd de simpele reden dat je bijna verplicht bent door te gaan verslag te doen van de Umkehrung aller Werten, waar fascisten zo in bedreven zijn.

Nog een illustratie waarbij heden en verleden samenkomen in de figuur Herman F., tegen wie ik indertijd een aanklacht heb ingediend, op verzoek. En nee, mijn beste, hier is een bodemprocedure van node. Ben je wel vertrouwd met de rechtsgang?




Enzovoort, enzovoort, enzovoort. Moeten we het nog hebben over botheid, zichzelf tooien met namen om er beter gekleurd op te staan en over het onbeschaamd betrekken van familieleden in vieze spelletjes? Deze man kan het, een Amsterdamse tramspecialist. Ik weet het, het stond al eerder op mijn blog. Maar wie leest het? Hopelijk wel de AIVD. Dat kan beslist geen kwaad i.v.m. het oprukkend fascisme. Het komt van rechts en links. Niet zo verwonderlijk voor wie een beetje de geschiedenis kent.




U ziet weerom, voor de honderdste en zoveelste maal hoe makkelijk het is via vooral Twitter iemands integriteit aan te tasten en hoe vloeiend dat spel verloopt tussen de bedrijvers van die wandaden. In mijn geval van Friedrich Eckhardt en Dirk Hartman tot Riethof, Dijstelberge, De Raaij en Van Donkelaar toe… Een zielig hoopje ongeregeld van mensen die nooit en te nimmer aan zichzelf twijfelen. De basisvoorwaarde om tot ware fascist uit te groeien. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: