Tot hier en niet verder

Edmund Dulac: Scheherazade – illustratie voor 1001 Nacht




Leer kinderen waar hun grenzen zijn, anders draaien ze door… Hoe vaak heb ik het m’n vrouw niet horen zeggen? Omgaan met vrijheid is niet vanzelfsprekend, het is een ontdekkingsreis met vallen en opstaan. Je kunt ook zeggen, leer kinderen waar hun beperkingen liggen en help ze hun gaven te ontwikkelen op een niet autoritaire manier. Met deze gedachten in het achterhoofd kijk je als vanzelf naar volwassenen en begrijp je snel of er iets misgegaan is tijdens hun opvoeding. Vergeet niet, volwassenen en in het bijzonder moeders reproduceren veel van hun eigenschappen en ervaringen via hun kinderen. Kinderen zou je vaker andere ouders toewensen, maar helaas ze zijn op hun beurt gedoemd fouten, waandenkbeelden, vooroordelen te herhalen, nog afgezien van hun karakter. Een vicieuze cirkel.

De samenleving die eruit voortkomt, daar moeten we het mee doen. De vraag is zelfs of er ooit een samenleving kan ontstaan bij een optelsom van individuen die elkaar gedogen en gebruiken zoals dat nu het geval is. De voorwaarden hiertoe staan er uitermate slecht voor. Egocentrisme en betweterij wat de klok slaat, met als keerzijde, verbannen en afbranden van diegenen die niet in het straatje passen. 

Onbewust voelen velen aan dat er iets niet deugt, ze zouden zo graag rust en vrede hebben, maar weten niet hoe, beseffen niet waar de oorzaken liggen. Ze zijn een gewillige prooi voor het consumentisme en uiteindelijk ook voor het fascisme. Een orde wordt hen voorgespiegeld, waarin iedereen zijn plaats weet en zijn grenzen kent. Infantiel dus, maar herkenbaar en vertrouwenwekkend. Zo was het, zo is het. Degenen die deze orde wensen te scheppen of in stand houden, staan erboven, nemen alle vrijheid, tot oorlog en vernietiging toe.

Wat doen mensen die niet hun grenzen weten, niet accepteren dat er ook ruimte voor anderen dient te zijn, slechts hun manier van leven en redeneren als de juiste beschouwen? Kijk op internet, in het bijzonder bij die zogeheten social-media en je weet voldoende. Om aan te sluiten op het vorige stukje, de leugen regeert, ik heb gelijk, er is maar een waarheid en dat is de mijne. Wat rest is op de persoon spelen, elkaar figuurlijk afmaken en dreigen dat letterlijk te doen. De waarheid, of beter het achterhalen van de waarheid wordt een onmogelijke zaak, wederom tot groot profijt van de onverlaten.

Een mooi voorbeeld van hetgeen ik beweer.



Afbeeldingen: Edmund Dulac

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.