Sprachregelung und Zensur

 

uit: Ulk (1916)
bron


Op mijn oorspronkelijke weblog bij Opera was ik voornamelijk in de weer om een poppenkast in beeld te brengen. Bij het verdwijnen van dat weblog vorig jaar heb ik die stukjes overgeplaatst naar WordPress. Daar staat nu nog het stukje te lezen dat ik schreef n.a.v. een krantenknipsel uit de NRC. 


Jeroen van den Heuvel vroeg me of hij dat mocht overnemen voor zijn site Krapuul. Dat mocht. Ook vroeg hij me redacteur te worden. Daarvoor bedankte ik. Zoals dat zo gaat bij mensen die hoogst onbetrouwbaar zijn wordt censuur gepleegd. Het stukje blijkt bij Krapuul verdwenen of het nooit bestaan heeft. Spijtig voor hen, ik had een copie aangemaakt op mijn “Internet-archief“, een weblog waar een van de redacteuren van Krapuul over ging klagen onder het mom van auteursrecht. Deze persoon, André de Raaij, zich noemende Van der Kluft, was ook een van de initiatiefnemers (“heb je al bij Google geprobeerd”) om mijn weblogs te doen weghalen, zeer vermoedelijk om bepaalde mensen te gerieven.

Op de bewuste datum valt nog wel dit blog te zien: 


 


U ziet het, ook toen moest Krapuul het hebben van materiaal van derden. Uit eigen kracht weten ze nauwelijks iets zinnigs te produceren. Bij het merendeel springen je spontaan de tranen in de ogen vanwege de onbenulligheid. Niet voor niets duidt ik die André wel eens aan met Bommelding Kluftje. Nee, niet als bom-melding, maar als bommel-ding. Zeer plezant, die meneer. 

Hieronder de copie van mijn blog zoals het bij Krapuul verscheen. Het origineel staat hier. Ik laat het zien voornamelijk vanwege de reacties. Iemand, die me hier vriend @Tibaert noemt, ging later wroeten in mijn verleden in het verlengde van Dirk Hartman en andere onverlaten.


Sprachregelung

Dit artikel verscheen eerder op de website van krapuulreageerder @Tibaert, daar staat ook een prachtige afbeelding die wij om redenen van copyright niet overnemen:

 

“Het gewroet van de media in het verleden van PVV’ers begint nu op een ordinaire heksenjacht te lijken. Ik werk daar niet meer aan mee. Ik zal natuurlijk zaken aanpakken waar PVV’ers fouten hebben gemaakt, maar de hyperige media kunnen hierover voorlopig even de diepvries in, wat mij betreft. Ik wil dat de rust terugkeert en reageer dus niet meer op ieder incident.”


Wie is hier aan het woord? Welke taal wordt hier gesproken? Welke feiten worden aangedragen? Welke verantwoording heeft die persoon, welke verantwoording neemt hij? Wat verstaat hij onder incidenten, fouten, hyperig, rust? De rust van het kerkhof wellicht. Heeft deze persoon iets te verbergen, vreest hij het publieke debat als de duivel het wijwater? Het wordt hoog tijd voor een woordenboek van de onmens, van de fascist Wilders.

Over historische continuïteit, over het misbruik maken van begrippen zal dit stukje gaan. Een aanzet wordt gegeven voor een “Wörterbuch des Unmenschen”. Puzzlestukjes blijken in elkaar te vallen; de “mobbing” praktijken op internet van onverlaten, verpakt als slachtoffer van, dè fascistentruc bij uitstek, zijn zeer nuttig geweest om zaken te ontcijferen. En last but not least het is meer dan hoog tijd zaken bij hun naam te noemen. Niet om te schelden, maar om te argumenteren. Dat mensen schrikken van het begrip “fascist” is begrijpelijk. Door het veelvuldig misbruik heeft dit begrip ingeboet aan de feitelijke zeggingskracht, is het letterlijk, zou je kunnen zeggen, fascistisch besmeurd, tot dooddoener geworden, waarmee op haar beurt de ware fascist zijn voordeel doet. Een vergelijking dringt zich sterk op, het te pas en te onpas gebruik van het begrip “neoliberaal”. Het ongedefinieerd gebruik van dat begrip is van dezelfde orde.

Echter, om de huidige tendens naar sterk leiderschap, eigen volk eerst, intolerantie, het ontkennen of negeren van werkelijke oorzaken en problemen, etc., etc. te omschrijven valt er in mijn ogen maar een passend begrip te hanteren, fascisme, ik weet geen ander. En duidelijkheid is vereist, vandaar.

Als vanzelf glijden we in dat woordenboek met begrippen uit de fascistische leer. U kent het wel, die “Sprachregelung”, ook nu nog met graagte door machthebbers op terug gegrepen. Vergeet ook niet de reclamewereld, zou ik zeggen. Goed beschouwd wordt ons denken dagelijks vergiftigd door begrippen, namen, die de lading niet dekken en/of iets anders suggereren. Nog kwalijker is het misbruik maken van begrippen, die ergens voor staan, om ze in hun tegendeel te doen verkeren. Het begrip “vrijheid” voorop. Die “Sprachregelung” ontstaat niet zomaar, van de ene dag op de andere. Nee, effectief wordt ze pas als ze al sluipenderwijs wordt ingezet, een terminologie gecreëerd wordt, die aanvaard wordt, min of meer als vanzelfsprekend wordt gezien. De literatuurwetenschapper Victor Klemperer heeft van een dergelijk proces een dagboek bij gehouden, heel minutieus. Het zijn de kleine details die het hem doen. En het gif, het fascistische gif kan zich verspreiden.

“Ik werk…, ik zal…, ik wil…”. Zo spreekt, zo handelt Wilders, samen met zijn kompanen. Bezie bovenstaand krantenknipsel:

– “Het gewroet van de media in het verleden van PVV’ers…”:
het gewroet, de media, het verleden, die lidwoorden zijn alles zeggend, ook het ontbreken van een lidwoord voor PVV’ers;
verder van welk gewroet is sprake, wat verstaat W onder gewroet, wroeten, een verwerpelijke handelwijze, bewust gebruikt i.p.v. ‘onderzoeken’, ‘natrekken’ e.d., enz.;
media, idem;
verleden, gaat het om het complete verleden , hun leven, dat wordt hier tenminste gesuggereerd;
PVV’ers: je hebt ze in soorten en maten, aldus de boodschap, hier zou het moeten luiden: dè PVV’ers of minstens ‘een aantal PVV’ers’, precies hier laat W dat bepalende lidwoord weg…, om de suggestie te wekken dat PV’ers vrij lopend wild zijn dat bloot gesteld wordt aan een hetze of om een gemeenschappelijk gevoel te creëren met en bij zijn aanhang (in de rol van slachtoffer)?

– “…begint nu op een ordinaire heksenjacht te lijken.”:
begint: eerst was er dus iets anders, dat kon nog door de (zijn) beugel (volgens maatstaven van W), maar nu…;
heksenjachten heb je volgens W blijkbaar in soorten en maten, hier is volgens W van een ordinaire (gewone?) sprake die hij niet toelaatbaar acht; vraag, zijn andere, zijn heksenjachten, wel toelaatbaar, van een andere dimensie, orde…, kortom wat verstaat W onder een heksenjacht?

– “Ik werk daar niet meer aan mee.”:

– “Ik zal natuurlijk zaken aanpakken waar PVV’ers fouten hebben gemaakt,”:

– “…maar de hyperige media kunnen hierover voorlopig de diepvries in, wat mij betreft.”:

– “Ik wil dat de rust terugkeert en reageer dus niet meer op ieder incident.”:

Ga er maar eens mee aan de slag met dit soort taalgebruik. Het kan geen kwaad. Achter bijna elk woord van Wilders schuilt het gif van manipulatie. Het is een tot op het bot autoritair taaltje.

Ruim een half jaar later wordt een medewerker van Wilders op non-actief gesteld. Reden, het door hem gebezigde taalgebruik bij een filmpje over een burka dragende vrouwen: “tuig uit de islamitische zandbak”. Nee, zover zijn we nog niet met de “Sprachregelung”. Nog niet. Wie herinnert zich nog dat Wilders in eerste instantie spijt had dat hij met het voorstel over “kopvoddentax” gekomen was?

Laat ieder voor zich een begin maken met een woordenboekje van de taal door Wilders en zijn aanhang gebezigd. Het houdt je waakzaam en we hebben er met z’n allen profijt van..

Bron citaten De Telegraaf: NRC

Geef je op voor de dagelijkse Krapuul nieuwsbrief en mis niets

About Gastredacteur

Gastbijdragen plaats je hier. Zorg er wel voor dat het een beetje bij de rest van de site past en maak het bericht niet te lang, maar ook niet te kort (+/- 400 wrden). De redactie kan besluiten om het bericht niet te plaatsen. Artikelen waar geen touw aan vast te knopen is, of 50 URL’s bevatten, maken doorgaans niet veel kans. Ook artikelen die bestaan uit 2 zinnen en een link naar je eigen site worden meestal niet geplaatst.

5 reacties

  1. Goed stuk…
    Helaas moet je constateren, dat het politieke bedrijf als geheel onder het juk van de “Sprachreglung” gebukt gaat. Andere partijen, andere politici, andere soundbites, andere woordenlijsten. Het principe blijft echter hetzelfde. Dat de “Wildersche Woordenlijst” pijnlijk herkenbaar is, maakt hem in deze nog niet uniek…
    😉
  • Inderdaad, verwildersing taal, een sluipend semantisch vergif, heb er ook al eens een stukje over geschreven. http://www.krapuul.nl/blog/15839/etnische-registratie-het-abc-van-het-neo-dietsch-pact/

  • @huibree zegt: Vriend @Tibaert, dit is een prachtig artikel!
    Je kunt het doorsijpelen van het fascistisch gif heel goed volgen via de instelling van taboes en verplichte formuleringen. Dat is, als ik me goed herinner, trouwens al op indrukwekkende manier gedaan door diverse Duitse en andere onderzoekers, voor wat het Hitler-fascisme betreft.
    Een echte strikte “Sprachregelung” werd pas tegen het einde van het Nazisme doorgevoerd onder Himmler. Maar vanaf het begin bestond er een informele, maar niet minder efficiënte, Sprachregelung in de Hitler-beweging.
    Trouwens, we moeten ook erkennen, dat een gemeenschappelijk woordgebruik en woord-taboe zich meestal ontwikkelt in politieke en religieuze bewegingen. Alleen gaat het daar in de eerste plaats om onderlinge herkenning en – solidariteit. Onschuldig, dus.
    Het perverse van de Nazi- en PVV-Sprachregelungen is, dat ze ons ervan weerhouden om zelf na te denken en ons dwingen om al onze waarnemingen te persen in het keurslijf van de vooroordelen en perversiteiten van die ideologieën. (Voor het communisme onder Stalin geldt overigens naar mijn mening hetzelfde.)

  • Leuk initiatief, maar anderen gingen u voor. Zo is er het boekje van Jan Kuitenbrouwer “De woorden van Wilders en hoe ze werken”, en prachtsides als http://giftaal.wordpress.com/, en zelfs een klein wiki-tje van een bepaald links joods margeblogje op bolsjewistische grondslag.
    Het eerste citaat is trouwens van Wilders.

  • Je dient beter het begrip fascistoïde te gebruiken. [op fascisme gelijkend]. Dat komt niet zo hard aan en toch geeft het de juiste omschrijving van een fascistisch verschijnsel of een aanhanger.
    Een neologisme is rechtsstatelijkheidsfascisme, een ondeelbaar, niet uit elkaar te trekken begrip. Ze zijn uniek maar hebben veel overeenkomsten; het Romeinse fascisme ( van de Caesars en de Magistratus), het Mousselinie-fascisme; het Duitse fascisme en mogelijk ‘t Noord-Koreaanse fascisme.

Geef een reactie

 


Een gedachte over “Sprachregelung und Zensur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: