Jezus en de vluchtelingen

Verdedigers van joods-christelijke waarden en normen volgens Wilders
Utrecht – 2016



Wat is dat toch met die christenzielen? Ze zijn steeds zo plooibaar, in de leer en in hun handeltje. Ze zouden graag anders willen, ze kunnen zich zelfs een hemel op aarde voorstellen, was er niet de zondige mens. Die vervalt in allerhande kwalen en boosaardigheden, moord, overspel, oplichting. Die is vol met gebreken. Wat nu? Wie is schuldig? Wij met z’n allen. Toch kunnen christenzielen feilloos aanwijzen wie de schuldigen aan de misère zijn. Zelden zijzelf, meestal de anderen, de rijken, de armen, de zieken, de vreemden, de joden en sinds kort bovenal de moslims, zeker als ze vluchten voor oorlog en geweld.

De christenziel is steeds op de hoede om niet beticht te kunnen worden van schuld, in welke vorm ook. Was de stichter van de christelijke geloofsgemeenschap niet een Farizeeër? Ja, en staat farizeeër ook niet voor hypocrisie? Zeker na de reformatie zie je dat element sterk is gaan overheersen binnen het christendom, een typisch Noord-Europees verschijnsel. Men weet het van elkaar en beoordeelt elkander daarop. Dat geeft grappige resultaten, hier de meetlat en de bergrede. Of die laatste ooit uitgesproken is mogen we ten zeerste betwijfelen, toch beroept men zich 2000 jaar later nog op dat geschrift. Het is ideaal om iemand christelijk de maat te nemen.

Een of andere christenziel frutselt een commentaartje in elkaar en voelt zich voldaan. Hij heeft het weer gezegd, want je moet in de leer rechtlijnig blijven en daar wil hij fijntjes aan herinneren. Zalig zijn de armen van geest:


Een stuk waarop ik geattendeerd werd door een nieuwsticker, dat eerst de toestand rond wie men steeds asielzoekers wenst te noemen vanuit het gezichtspunt van de bergrede benadert. Het klinkt eerst goed. Staat geschreven? En dan komt het slot waar de mitsen en maren opduiken, waar kortom de juiste CDA-benadering nodig blijkt:

Natuurlijk is de Bijbel geen oplossing voor het hele politieke asielbeleid anno 2015. De Bijbel is geen politiek manifest en is bovendien in een heel andere tijd geschreven.


Marchanderen over het helpen van vluchtelingen. Het niet-zo-andere christendom anno 2015.





Het klinkt eerst goed, zegt de man, ik kreeg er een weeë smaak van in m’n mond, en dan komen de mitsen en maren, ook bij hem. Ook hij heeft een voorstelling van het christendom, hoe geleefd dient te worden volgens de bergrede. En dat wil alsmaar niet lukken. Als we nou eens hem gingen volgen, werd het anders, helemaal anders. Ook v.w.b. de islam? Daar laat hij zich niet, nooit niet over uit.  Hij is in innerlijke ballingschap. Hij heeft wel een aantal christelijke spreekbuizen op Twitter ter beschikking en ergens in Rotterdam zwerft nog een christelijke dubbelganger van hem rond. Die schijnt van Twitter verdwenen. 


ps
Als commentaar op de beelden uit Utrecht opent de fascist Joost Niemöller met de zin: “Het werkelijke probleem bij links is de intellectuele luiheid.” Ze is mij zijns ondanks uit het hart gegrepen.




Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.