Een obscure professionele lasteraar… Krapuul…

· fascisme, fotografie, internet, vrouwen
Auteurs

Afgelopen nacht kwam ik door omstandigheden weer eens op de site Krapuul terecht. Wat ik daarbij meemaakte grenst bijna aan het ongelooflijke. Het moet nog wel even op een rijtje gezet worden, dan timmer ik er een berichtje over in elkaar. Bij het vervolg op dat uitstapje kwam ik het onderstaande tegen. De hoogst onsmakelijke De Raaij ontplooit weer eens zijn obscure praktijken, maar bloot, zich bloot geven, is hem een gruwel.

 

tumblr_oyr2z6loon1qd33wso1_1280

Raoul Hausmann
Hedwig Mankievitz & Vera Broido,1931



Hoe gaat een obscure, professionele lasteraar te werk? Achterbaks, in het schemerduister. Hij (of zij) noteert, seint anderen in. Bovenal, hij (of zij) deelt in, goed of fout, vriend of  vijand, zet anderen tot handelen aan, zorgt zelf de rug schoon te houden. Stapt naar de bevoegde instanties met materiaal dat aantonen moet. Ja, wat? 

Obscure personages waar je bang van zou kunnen worden, waar je bang voor moet zijn, werd me zelfs ingefluisterd in het geval van dit heerschap, dat zich conformeert aan Krapuul. 

Eenmaal zocht hij mij openlijk op, reageerde zelfs op een wedervraag. Vieze woorden was het onderwerp. Drie jaar later duikt ie ook weer uit het niets op, griezelig, uit het donker. Ik kan het niet helpen, alles leest dit figuur van en over mij. Voor hem ben ik een absolute bedreiging, zijn tegenbeeld, zo zal hij me zien. Een gevaar voor zijn achterbakse en laffe handelen.


Neem hem serieus, deze volbloed fascist. Nooit zal hij zich verantwoorden voor z’n wandaden, dat staat nu als een paal boven water, na zes jaar lang zijn miserabele activiteiten richting mij ervaren en ondergaan te hebben. Zelfs geen aanzet tot een vraag richting mij kwam bij hem op, nooit enige twijfel viel bij die man te beluisteren. In het dagelijkse leven wordt een dergelijk figuur snel afgeserveerd. In Maastricht zeggen we in het voorkomende geval “wat ‘ne achterlijke, wat ‘ne crapuul”. 

In de virtuele wereld liggen de kaarten anders, daar kan zo’n personage zelfs een zekere autoriteit verwerven, daar kan hij gloriëren met zijn vermeende wijsheden en juist daar maakt een figuur als deze optimaal gebruik van. De redenering is steeds van dezelfde orde als bovenstaande, personen zijn het doelwit en worden in diskrediet gebracht, niet de inhoud. Vandaar het hameren op de psychische gesteldheid van een (vermeende) tegenstander of ander doelwit. Serieus…

Nog even deze kanttekening. Fascisten draaien er hun hand niet voor om het werk dat hun niet zint te vernietigen, desnoods met de auteur erbij. Spijt komt niet bij hen op, tot inkeer komen lukt hen niet. Een karakteristiek volledig van toepassing op een aantal lieden bij de Krapuul sekte.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: