Een Stalinistisch treksletje

Hiromi Tsuchida – ZOKUSHIN: Gods of the Earth



Het enige kunstje dat een vrouw beheerst die in de zevende hemel was nadat haar poging tot censuur via Google geslaagd was is het doelbewust verdraaien van iemands woorden. Vervolgens kan beschuldigd worden dat het een lieve lust is. Of het nu gaat over een kinderombudsman, een poging haar te verkrachten of misbruik maken van haar openbare biecht over verkrachten, deze vrouw flikt het telkens weer.

Een kennis van haar vond haar een Stalinist waarmee geen discussie mogelijk was. Haar mentions rechtstreeks aan mij gericht bevestigen dat beeld en maken haar autoritaire houding meer dan duidelijk. Wat ze verder over mij te melden had is zo mogelijk nog schandaliger. Willens en wetens roept ze het OM op eindelijk eens iets te doen met alle aangiftes die tegen mij zijn gedaan. Vooralsnog ga ik er vanuit dat ze vals zijn, zoals indertijd die van Sandra Strieker en Eveline van Donkelaar. Zou ze dat niet beseffen? Heus wel, maar daar gaat het haar niet om, immers waar rook is is vuur.

Deze vrouw leeft in de veronderstelling dat ze journalistiek werk verricht als “chief-editor” van een marginale site, dat ze kennis bezit op velerlei terrein dankzij studie, bezigheden in de politiek en activiteiten op internet. Alles wat er van haar te lezen valt is van een bedroevend en schamel gehalte. Oordelen zijn door haar al geveld zonder enig onderzoek en ergens kennis van te nemen hetgeen niet strookt met haar opvattingen. Haar argumenten staan bij voorbaat vast. Als ze onderuit gehaald worden valt ze terug op een hoogst autoritaire houding en deelt bevelen uit. Voor het overige negeert ze soeverein  al wat niet in haar kraam past. Op geen enkele wijze heb ik kunnen ontdekken dat het haar deert wat de gevolgen van haar handelwijze zijn voor derden. Kortom, ze lijkt welhaast geschapen voor de virtuele wereld waar Google en Zuckerberg de opperrechters zijn. Haar pech, ze kwam iemand tegen die haar wandaden niet pikt. Geheel in haar lijn noemt ze dat stalken. Ik noem dat wederom de fascistische omkeertruc.

De afgelopen uurtjes heb ik me weer wat ingelezen in die oude spulletjes van haar, zoals die mentions, niet zonder reden overigens. Een significante wil ik eruit lichten: “Tja als je oude screenshots gebruikt dan zak je nog sneller door het ijs.” Het stukje waaraan ze refereert staat inmiddels ook op dit weblog: Lastig leugens te weerleggen. Geen enkele onjuistheid mijnerzijds valt te ontdekken. Wel zie ik nu iets opmerkelijks, deze vrouw knoeit met haar spulletjes zodat het lijkt alsof het een rechtstreeks in verband staat met het ander. Oorspronkelijk had ze, maanden na dato een woordenwisseling van mij met iemand over een “treksletje” op een andere plek gezet in haar in elkaar geflanste blog geheel aan Tibaert gewijd, op 5 oktober 2013. Daar haalt ze het weer weg. Over hetzelfde onderwerp plaatst ze nogmaals 2 berichtjes op 19 en 20 oktober, waarvan er eentje weer voorzien wordt van die tweet, nu gekoppeld aan het smerige gedrag van De Raaij, waarvan de aandacht kennelijk afgeleid moet worden. Voor of na mijn tweet over het weerleggen van leugens? Erna dus. Het is meer dan achterlijk en nu genoteerd. Het mens durft nog te reppen over door het ijs zakken ook.




 


Voor het overige is het allemaal te onnozel om woorden aan vuil te maken, ware het niet dat deze vrouw mijn materiaal op internet deed verdwijnen onder soortgelijke motieven. Tja, domheid, stompzinnigheid gepaard aan inbeelding leidt tot onwenselijke situaties. Dagelijks valt het te constateren en voor je het weet ben je er de dupe van.


Ter verificatie:



Uitgelichte foto: bron

2 gedachten over “Een Stalinistisch treksletje

  1. Waarom die ooit eens goed uitziende, niet echt domme dame bestrijden? Over mij heeft ze ook vuilspuiterij gepubliceerd, maar ik denk;lamaarzitten en laat haar en heur companen met rust. Als het tussen mensen niet gaat, dan maar niet….

  2. Fred, weet je wat me zo intrigeert? Deze vrouw, en dat heeft ze gemeen met al die vuilbekken die bij mij de revue passeren, heeft nog nooit iets van twijfel laten blijken. Vreemd, en dat moet ze weten, ze liegt en verdraait andermans woorden of het de gewoonste zaak is. Op de koop toe benadeelt ze me op een schandalige wijze.
    Dit alles laat ik als voorbeeld zien hoe het zover kon komen in dit land vol met profiteurs en grote bekken.
    Weet je wat, Fred? Kom eens bij me langs in Maastricht, een goed maal met een lekker gevuld glas. Praten we verder over mensen die wel wat voorstellen en over zaken die ons aan het hart liggen. Afgesproken?

Laat een reactie achter bij fredvanderwal Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.