Godallemachtig.

Adolf Rossi: Dusk (voor 1950)




Er zijn velen, zeer velen die nauwelijks weet hebben van de geschiedenis die de wereld gevormd heeft tot wat ze nu is. Eerst een film die handelt over de Borinage 1932.


Wie de geschiedenis ontkent zal gedoemd zijn ze te herhalen. Een economie, niet gebaseerd op welvaart voor allen, maar op profijt voor weinigen kan niet zonder de instrumenten van macht en de legitimering daarvan door een daartoe passende ideologie.

Tegenwoordig heet het bij monde van Frau Merkel dat de democratie op maat gesneden moet worden voor de Marktwirtschaft. Niet andersom. Macron doet zijn uiterste best negentig jaar na Black Thursday. Zij, die politici hebben wel hun lessen getrokken uit de geschiedenis, de vijand is in principe iedereen, ieder volk, iedere staat die niet buigt voor de wetten van het kapitaal. Bij de oplossingen als het uit de hand dreigt te lopen staat het volk, waar ook ter wereld, buiten spel.

Zou Hitler en zijn beweging een schijn van kans gehad hebben macht te verwerven zonder de rechtstreekse steun van degenen die in de wereld van het kapitaal de dienst uitmaken? Ze zagen in hem een instrument om hun belangen te verdedigen tot in Amerika toe en het volk daartoe te gijzelen. Waren er al niet veel te veel tranen gevloeid bij het slagen van de Russische revolutie? Iets dergelijks mocht zich niet herhalen. Stel je voor, het kapitaal werd onteigend en alle waardepapieren werden op een slag waardeloos. Ons koningshuis weet er alles van.

De perversiteit van het geheel schuilt in het feit dat democratie slechts in schijn beoefend wordt. Wordt de kern geraakt, het verworven of te verwerven bezit, dan zijn alle middelen geoorloofd deze te beschermen of toe te eigenen. Zo kwam het dat een in de loop der jaren ontwikkeld en uitgekookt systeem er zorg voor droeg dat genoeg kapitaal vloeide in de Duitse staatskas om een oorlog te ontketenen met als doel het veiligstellen van de voedselvoorziening voor Duitsland en het, arm als het is aan grondstoffen, greep te krijgen op de rijk vloeiende oliekranen. Dat laatste was ook al de inzet geweest tot het voeren van de Eerste Wereldoorlog, die voor Duitsland tot een fiasco had geleid, en het land, beter is het te spreken van het volk, aan de bedelstaf had geholpen.

De nazi’s konden ideologisch voortbouwen op de alom aanwezige angst, xenofobie, rassenwaan gekoppeld aan een karikatuur van kapitalisme bij de massa goedgelovigen. Dankzij de randvoorwaarden, die de staat leverde, kon het proces van kapitaliseren van joods eigendom optimaal plaatsvinden. Joden e.a. werden vervolgens tot objecten van absolute uitbuiting en vernietiging: Auschwitz. De loop van de geschiedenis bepaalde dat dit de uitkomst was, zonder een daadwerkelijk vooropgezet plan. De wetten van het kapitaal dicteerden het, geheel vrij van waarden met een hoge opbrengst aan waarde, financieel gesproken.

Waarom vertel ik dit? Er zijn mensen die blijkbaar geen kwaad woord willen horen over de heersende economische orde, die hen ogenschijnlijk slechts welvaart en aanzien heeft gebracht. De keerzijde van de medaille willen ze niet zien of ze duiden het als excessen en ontkennen dat juist deze het meest wezenlijke zijn van de kapitalistische economie. Waarom zouden ze zich ook de moeite getroosten om zich in deze materie te verdiepen? Het ligt niet voor de hand bij al die aanpassing in gedrag en houding die ze van jongs af aan gedwongen en vrijwillig ondergaan hebben. Overigens wie heeft het in dit tijdsgewricht over indoctrineren via het onderwijs en de media, dacht u?

Je wilt graag iemand de ogen openen, zeker mensen die zich als slachtoffer van fascisme beschouwen. Dan kom je van een kouwe kermis thuis leert mijn ervaring. Dat is op zich niet zo erg, kwalijker is dat juist zij de weg plaveien naar fascisme, meewerken aan verdomming, aan het niet willen weten. Lees maar, een recent voorbeeld…

Kapitalistisch? Waar haal je dat vandaan?

En wil je ze niet “kwalijker dan Hitler” noemen? Ze zijn even giftig als Hitler. En Hitler heeft mijn hele familie vermoord en mijn vader gepakt. Ik kan niets kwalijkers bedenken.

Godallemachtig.

De screenshots…




Ter afronding nog een film van Joris Ivens, een film over moeders en kinderen, uit de DDR (1955).





Uitgelichte foto: Adolf Rossi – bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.