Lettre à des Amis parisiens

Danny Lyon: IRT 2, South Bronx, NYC (1979)



har verkooyen



Chers amis,

In deze tijden van Corona leeft iedereen hier in een diep isolement: M. is uiterst eenzaam in zijn appartement in Clichy en is, zoals altijd, gericht op zijn eigen lijf en krijgt conflicten met iedereen om hem heen. Mijn vriend uit Tilburg is vreselijk bang vanwege corona en de kanker van zijn vrouw. Hij durft nog geen stap buiten de deur te zetten en bereidt er zich op voor om een heel jaar opgesloten te blijven. Anderen leven in hun kleine vierkante blokje. Dat lijkt de ideale situatie onder het kapitalisme te zijn: geen directe communicatie tussen de mensen, maar alles verloopt door de intermediaire media. De waren worden aan huis bezorgd. De mensen wantrouwen elkaar, iedereen kan de bron zijn van een mogelijke dood. Tijdens mijn wandelingen ontmoet ik mensen die zich afwenden of drie meter naast het pad gaan staan. Elke dinsdagmorgen wandel ik met A. en ook hij heeft die smetvrees. Hij is boos op de wereld. Hij vervloekt de politiek en heeft geen instrument waarmee hij over een andere “politiek” kan praten. Een andere makker uit M. komt niet buiten en stuurt me bijna twee films per dag – terwijl hij weet dat ik helemaal geen filmliefhebber ben. E. helpt haar dochter waarmee ze maar kan en ik, ik wandel en kijk naar de vogeltjes en de beestjes om me heen, die onschuldig zijn, hoewel ook onze nertsen het virus al te pakken hebben.

Totaal geen reizen. Geen enkele ontmoeting in vivo. Telefoontjes, e-mails, dat is alles. Wat een armoede.

Ik stel mezelf tevreden met het plannetje om tijdens de rest van het jaar over mijn herinneringen te schrijven aan de jaren na mijn eerste ontmoeting met M., aan ons verlangen om anders te leven – niet geïsoleerd, maar samen met anderen en écht communicerend. Over mijn angst om ten onder te gaan in een afgesloten gezinnetje, met saai werk, over mijn dromen om vrij te leven, mijn neus achterna te lopen, over mijn genot in het lezen van Hegel en het zoeken naar de oneindigheid, mijn plezier in de ontmoetingen met een paar Situationisten – de meesten erg aardig, maar ook een paar echte klootzakken, enz. Hoe gefascineerd ik was door de surrealisten. Ik heb al geschreven over mijn correspondentie met M. en over de “correspondentie” tussen onze levens, onze jeugd, onze verlangens. Ik schreef al over mijn grootouders die zich nog verzet hebben tegen de druk om slaven-arbeiders te worden en die twintig jaar in de illusie geleefd hebben vrije nomadische arbeiders te zijn. Met veel plezier in hun vrijheid. Dat ze het verzet verloren hebben wil niet zeggen dat het om niet is geweest. Zoals het dat ook voor mij niet was.

Ik heb al zo’n tien teksten geschreven die nu op het blog van de stedenbouwer uit M. staan. Op dit moment werk ik aan de verschillen tussen M. en mij; bijvoorbeeld en alleen bijvoorbeeld, zijn voorliefde voor hasjiesj en de mijne voor bier. Heel onlangs heb ik de erg leuke tekst uit 1852 van Baudelaire gevonden: “Du vin et du haschisch”, die ik bijna vijftig jaar geleden voor het eerst las. Bij het herlezen zie ik weer dat hij de voorkeur gaf aan wijn, maar ook veel plezier wist te vinden in de hasj. Zelf heb ik een afkeer gekregen van de kunstmatige paradijzen van de drugs, maar heb met de drank de euforie van de vriendschap ontdekt. Veel later heb ik geleerd dat alcohol geen voorwaarde is voor de euforie, maar dat euforie een bijna autonome emotie is, die ik ook kan vinden in het lezen, in mijn ontmoetingen, mijn vrienden, in de muziek soms en in enkele schilders. Die euforie van mij, geloof ik en probeer ik te beschrijven, ontstaat op het moment dat ik aan de oneindigheid raak, dat ik er zo dichtbij kom dat ik haar kan ruiken.

Dat is mijn klein-grote plan voor 2020. Ik ga naar waar mijn lot me voert. Ik ben goed in het uitstellen van mijn oordeel, dus zal ik pas begin 2021 besluiten wat ik ga doen met wat ik tegenkom. Op dit moment lees ik alleen met het oog op deze herinneringen, de uitzondering is William Pietz’ Le Fétiche.

Ik mis mijn wandelingen in Parijs, zoals ik ook jullie erg mis.

Amitiés,
Har


Uitgelichte foto: bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.