Brood en boeken

Andrei Tarkovski: De spiegel (1974)
“The photographer has the same function as the poet: Eternize the moment that passes.”
Mario Quintana


 

EEN HOMMAGE

 



Mort de Samuel Paty : Fabrice Luchini lui rend un hommage bouleversant



“Il y a quelque chose de pire que
d’avoir une mauvaise pensée.
C’est d’avoir une pensée toute faite.”




Péguy kon niet voorzien hebben dat in de toekomst, althans hier onder de zogeheten Westerse beschaving, kinderen niet meer geslecteerd zouden worden op hun bekwaamheden voor het productie proces, maar of ze van waarde zijn om de maatschappelijke orde in stand te houden, op de eerste plaats wel als consument. Als symbool hiervoor kan dienen de pamper. De babybilletjes moeten schoon en droog zijn, wat deren ons de torenhoge afvalbergen die hier het gevolg van zijn, nog afgezien van de benodigde grondstoffen? Kunststof als overheersend materiaal voor speelgoed met bijbehorend geluid om de muzikale ontwikkeling in een vroeg stadium te bevorderen. Aan deze cultuur, waarin kinderen nu opgroeien, lijkt geen ontsnappen meer mogelijk.

Kinderen die nu door het selectiemechanisme vallen worden beschouwd als drek of menselijk afval, om het eens in de newspeak van fascisten te formuleren; hun taal laat in ieder geval geen misverstanden toe. Pogingen om elk kind een menswaardig bestaan te geven en hun emancipatie te bevorderen worden de pas afgesneden door het stelselmatig ontkennen van de maatschappelijk-politieke en economische achtergronden van het onderwijs en de vorming. Standaardisering wordt gevraagd, nivellering is het gevolg met steeds meer inhoudsloos pragmatisch aanbod. Concurrentie is overheersend ten koste van solidariteit. Is het dan verwonderlijk dat kinderen afkomstig uit het niet ordelijke burgerlijke milieu afhaken?







LITERATUUR
Charles Péguy


Uitgelicht screenshot: Andrei Tarkovski – bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.