Taal, geen täölke

Het moeilijkste aan het Maastrichts is het verschijnsel ‘toon’: soms worden beklemtoonde klinkers met een opvallende, afwijkende intonatie uitgesproken: wat langer en wat hoger. Dat is de zogeheten sleeptoon.
Ut Mestreechs is ‘ne zeute taol, begrèp g’r?

Lees meer Taal, geen täölke

Geen goed verhaal

We naderen in ras tempo het kantelpunt, als we het niet al zijn gepasseerd – niemand die het met zekerheid weet. Het punt waarop we machteloos moeten toezien hoe alles uit de hand loopt zonder kans ons aan te passen.

Lees meer Geen goed verhaal