Europa als corporatieve staat

Griekenland




Oud nieuws is vaak zeer verhelderend.
 
Populisten onder politici wisten het steeds en maakten er optimaal gebruik van, voel de tijdsgeest aan en handel ernaar. Je hoeft werkelijk nergens kennis van te hebben, negeer elke mogelijke klip waarop je te pletter kan lopen en ga vooral op de morele toer. Toon je beschaafd, wees open in elke richting en blijf gematigd. Doe nooit een uitspraak waarop je vastgelegd kan worden. Timmermans blijkt dit recept te beheersen. Was hij in een andere tijd opgegroeid en had hij roeping gevoeld zou hij het beslist ver geschopt hebben binnen de RK-kerk.
 
We leven nu onder het dictaat van een imperium dat streeft naar absolute economische, politieke en militaire macht. De EU is er een wezenlijk onderdeel van. Minder dan eeuw geleden lagen de kaarten volstrekt anders, droomden staten nog hun grootmachtsfantasieën m.n. de verlate naties Duitsland en Italië. Deze konden slechts slagen onder de dekmantel van de corporatieve staat en die moest afgedwongen en opgelegd worden. Mussolini en Hitler kweten zich van die taak. Een dergelijke geest wekt Timmermans weer tot leven met zijn “sociaal contract”, een idee overigens waar in Nederland nooit enig verzet tegen is geweest, immers God heeft de standen gewild.
 
Timmermans ziet evenals Hitler in de Oekraïne een graanschuur, nu voor Europa, geëxploiteerd, niet door boeren, maar door de agrarische industrie. Kernenergie zal hij verwelkomen als groene energie want ook het Groene Kapitaal moet kunnen groeien. Ondertussen zal de uitbuiting buiten het welvarende Europa ongeremd verder gaan dankzij datzelfde kapitalisme. Denkt u werkelijk dat er maar een politicus met macht zich zal verzetten tegen belastingparadijzen en wapenhandel of zich kanten tegen de ongeremde groei van de petrochemische industrie? Tegen de ongebreidelde groei van het autosysteem? Nee, groei moet en dat is voor hen een natuurlijke wetmatigheid.
 
Timmermans behoort dat het soort gevaarlijke politici, die slechts over de verschijningsvorm spreken, uitwassen als ongewenst benoemen en over de oorzaken liever geen woord vuilmaken gelijk Wilders. Ook een man met in zijn achterhoofd een sociaal contract, maar dan een nationalistisch. Slechts de schaal verschilt, maar ideologisch zijn hun opvattingen van dezelfde categorie.
 


 
 

TIMMERMANS: “EUROPA HEEFT EEN NIEUW SOCIAAL CONTRACT NODIG”

 
Aan de vooravond van de Europese verkiezingen sprak Kathimerini met Europese functionarissen die streden om de toppositie in de Europese Commissie.
 
Frans Timmermans, de kandidaat voor de Partij van de Europese Sociaaldemocraten (PSE) en de huidige vice-voorzitter van de Commissie, zei dat Europa een “nieuw contract” nodig heeft op basis van gelijkheid en eerlijkheid voor zijn burgers.

 
 
Wat zijn uw doelen voor de 100 eerste dagen van uw voorzitterschap?

Europa heeft een nieuw sociaal contract nodig, gebaseerd op gelijkheid en eerlijkheid. Dit betekent het creëren van een Europa dat voor burgers en werknemers zorgt, en een Europa dat verantwoordelijk handelt tegenover onze planeet en op een duurzame manier groeit. Klimaatactie is dringend, en dat zal vanaf het begin onze topprioriteit moeten zijn. Ik zal persoonlijke verantwoordelijkheid nemen voor deze kwestie, en ik zal ervoor zorgen dat elke commissaris op zijn gebied een bijdrage levert aan de aanpak van klimaatverandering en het verwezenlijken van de VN-doelstellingen voor duurzame ontwikkeling.

Gelijkheid en rechtvaardigheid is voor mij het andere hoofdvraagstuk – ik zal dringend een strategie voor gendergelijkheid invoeren, die wetgeving zal omvatten om geweld tegen vrouwen aan te pakken en maatregelen om de loonkloof tussen mannen en vrouwen en vrouwen op te heffen. Ik ben een overtuigd feminist en ik wil leven in een Europa dat al zijn burgers gelijk behandelt. Ik zal ook in mijn eerste 100 dagen beginnen te werken aan voorstellen voor een minimumloon in elke EU-lidstaat, aan een plan om betaalbare en sociale huisvesting te bevorderen, en maatregelen voor eerlijke belastingheffing op multinationals. En ik zal een nieuwe manier van werken opzetten, met een grotere betrokkenheid van vakbonden en het maatschappelijk middenveld bij onze beleidsvormingsprocessen.

Waarom zou men op je stemmen?

Omdat ik denk dat het tijd is dat we Europa op een positieve manier veranderen, waardoor het socialer en rechtvaardiger wordt. In mijn campagne heb ik de kans gehad om door heel Europa te reizen, ook naar Athene. Als ik door Europa reis, merk ik onze verschillen. Verschillende talen, verschillende culturen, verschillende gebruiken. Maar als ik luister naar de zorgen van de mensen, zijn ze precies hetzelfde. Bezorgdheid over hun werk. Bezorgdheid over de klimaatcrisis. Bezorgdheid over betaalbare huisvesting voor hun kinderen. Bezorgdheid over de spanningen in de samenleving en de haat die zich overal verspreidt. Bezorgdheid over de manier waarop vrouwen door extreemrechts worden behandeld.

Maar het zijn niet alleen de zorgen die hetzelfde zijn. De dromen van mensen zijn ook hetzelfde. Ze dromen van een betere toekomst. We kunnen deze toekomst opbouwen als we het samen als Europeanen doen. Iedereen die alleen werkt, werkt niet meer. We moeten samen de klimaatcrisis aanpakken. Haal samen het plastic uit onze zeeën. Zorg er samen voor dat grote bedrijven belasting gaan betalen. Zorg er samen met vakbonden voor dat eerlijk werk wordt beloond met eerlijk loon. Zorg er samen voor dat we een einde maken aan de loonkloof tussen mannen en vrouwen. Zorg er samen voor dat discriminatie wordt aangepakt, dat iedereen een plaats heeft in deze samenleving. Zorg er samen voor dat onze kinderen een betaalbaar huis kunnen vinden zodat ze kunnen wonen waar ze willen. Samen kunnen we dat doen.

Wat zijn de lessen die zijn getrokken uit de Griekse financiële crisis?

De behoefte aan meer Europese solidariteit is wat ik heb meegenomen uit de financiële crisis in het algemeen. Als er in één land een crisis is – een economische crisis of een migratiecrisis – dan moeten we samen optreden als Europeanen om de verantwoordelijkheid te delen. Het kan niet zo zijn dat één lidstaat alleen lijdt. We zouden hier samen in moeten zitten, niemand achterlatend. Want als we ons laten verdelen, zijn we allemaal zwakker. En het ergste resultaat van een gebrek aan solidariteit zijn de sociale kosten die mensen uiteindelijk betalen. Ik trek ook de les dat we onze financiële systemen schokbestendig moeten maken, zodat we niet de pijnlijke ervaring hebben dat we de banken opnieuw moeten redden ten koste van de belastingbetalers in Griekenland of andere landen. Dat is gewoon geen optie voor Europa.
 


BRON
ekathimerini.com26 mei 2019


 

 

Uitgelicht: bron

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.