Angst


Angst



Handen vertellen me het komt goed
Ogen kijken me hopeloos aan

Hun woorden geven me weer moed,
Maar hun tranen laten me weer gaan

Denkend aan mijn eindbestemming,
Val ik in slaap

De schrik,
Dat mijn ogen niet meer open gaan,
Maakt me wakker

Pijn, pijn voel ik in mijn hart,
Ik kan het niet meer verdragen

Rust is waar ik naar verlang
Een kussen om op te rusten,
Maar de gedachte maakt me ook bang

Ik hoor ze in de verte fluisteren
Welterusten…
 



 
De schrijfster, Hanan Bouaziz, stamt uit Marokko. Geboren in het plaatsje Rouadi, later bijna totaal verwoest door een aardbeving. Vanaf haar zevende woont ze in Nederland. Bovenstaand gedicht stamt uit haar debuutbundel. Deze is verschenen bij Uitgeverij Boekscout.nl Soest.




Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.