Trendgevoelig

Sampson House. London, January 2016




Is dat een menselijke eigenschap, een oeroud instinct, steeds het nieuwste van het nieuwste te willen hebben? Is het geestelijke luiheid slechts te spreken over onderwerpen die in zijn? Is het vanzelfsprekend alles te ondergaan of het de gewoonste zaak van de wereld is? Is het zinvol om onze onlust af te reageren op machtelozen en onwetenden? Al een half jaar hebben we te maken met een pandemie, de meerderheid ondergaat ze lijdzaam, een gedeelte roert de trom om onrust te zaaien. Komt werkelijk niemand op de gedachte te zeggen, stop met de ontwikkeling die we sinds de Tweede Wereldoorlog doormaken, politiek, sociaal, militair en bovenal economisch, genoeg is genoeg?

Om een voorbeeld te geven. Voor iedereen met een beetje hersens moet het toch overduidelijk zijn dat het zo niet verder kan met al dat zinloze transport van personen en goederen. Zonder enige overdrijving kunnen we stellen dat we hier te maken hebben met de meest ernstige vorm van geweld die ooit over de mensheid is gekomen. Allen worden ingebonden als daders en slachtoffers. Tot wiens profijt?

Willen we niet leven maar geleefd worden? Zolang we ons niet verzetten tegen dit voortdurende proces, en dat verzet zal zeker niet geweldloos kunnen zijn, zal alles wat we ondernemen slechts aanpassing betekenen aan de heersende orde. Dat is m.n. de tragiek van alle emancipatiebewegingen tot heden.



“Macht kaputt was euch kaputt macht” werd in de 70er jaren gezongen. Het komt de essentie van verzet tegen een allesoverheersend gewelddadig systeem gebaseerd op uitbuiting, roof en het behalen van het maximale profijt uit eigenbelang veel nader. We heten intelligente wezens te zijn, waarom gebruiken we ons verstand niet, beperken we ons tot gemoraliseer? Waarom voelen we ons niet verantwoordelijk voor een samenleving waaraan we deel hebben en omklemmen we regeltjes en wetten die onrecht legitimeren? Waarom komen we niet tot bezinning en wenden we onze kennis aan voor een andere, betere en leefbaardere wereld voor allen? Elke stap verder op de ingeslagen weg zal het moeilijker maken veranderingen te bewerkstelligen. Kom op, doe alvast de auto de deur uit. Het is een acte van bevrijding en kan een trend worden tot eigen profijt en die van ons allen.





Of mag ik niet zeggen wat u niet horen wilt? Moeten we elkaar voor rot schelden, voor idioot uitmaken? Cancel Culture, ook een trend…




Uitgelichte foto: bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.