Dresden en de bevrijding van de KZ’s

· geschiedenis, militair, propaganda, stedenbouw
Authors

Jur Kuipers
 

Mythos Dresden – Der lange Schatten einer Bombennacht

 
Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, toen Hitler-Duitsland zo goed als verslagen was, vonden de Engelsen en Amerikanen het nog nodig met voornamelijk brandbommen Dresden te vernietigen.
Het was februari 1945.
Het ging niet (meer) om het uitschakelen van “strategische doelen”, de inwoners van Dresden moesten massaal om zeep geholpen worden.

V2-raketten werden door de Nazi’s nog af en toe o.a. vanuit Den Haag en Wassenaar richting Engeland geschoten waarbij het óók voornamelijk ging om het terroriseren van burgers.
Oorlog voeren vanuit de lucht leidde tot oorlogsmisdaden aan beide kanten.
Eén Duitse raket kostte niet zelden aan honderden het leven.

De geallieerden wisten echter volgens vele historici dat Hitler Duitsland zich op het punt stond over te geven, waarom dan nog Dresden bombarderen?
En waarom hadden zowel de geallieerden als het zieltogende Nazi-regime er belang bij het aantal slachtoffers als gevolg van het bombardement op Dresden schromelijk te overdrijven?
En waarom heeft men dit tot ver na WOII volgehouden te beweren?

De reden van het bombardement lijkt “Shock-And-Awe” te zijn geweest, het toebrengen van de “genadeklap”,
de werkelijke reden kon echter wel eens een stuk cynischer zijn dan enkel wraak…

Het is Stalin met zijn legermacht geweest die Hitler op de knieën heeft gedwongen.
Hitler beging dezelfde strategische blunder als Napoleon Bonaparte en verloor met de “Russische tactiek van de verschroeide Aarde” en een patstelling bij Stalingrad honderdduizenden soldaten.
Ik zeg wel eens vaker: het is een mythe te denken dat de Amerikanen, Canadezen en Engelsen – “de geallieerden” – Hitler-Duitsland hebben verslagen.
De Russen hadden Hitler reeds verslagen vóórdat de geallieerden erin slaagden Europa en vervolgens Duitsland vanuit het westen binnen te trekken.
De Russen trokken als een stoomwals richting Duitsland.

Maar goed…
Persoonlijk ben ik blij dat ik nu geen Russisch spreek en in een democratischer samenleving woon dan het huidige Rusland onder “de grote leider” Poetin.
Onze westerse samenleving is verre van perfect, maar zou niet willen wonen in een land dat geregeerd wordt door zo’n maffiafiguur die met ondergrondse praktijken politieke tegenstanders uit de weg ruimt,
nog los van wat die man die een andere grote misdadiger/massamoordenaar (dan Hitler) – Jozef Stalin – hoog in het vaandel heeft staan op dit moment nog verder aanricht.
Dit terzijde.

De Amerikanen en Engelsen vreesden het toen oprukkende Russische leger.
De bombardementen op o.a. Hamburg en Dresden, zo wordt in een ARD-documentaire door een historicus beweert (video via bovenstaande link), was niet (meer) bedoeld om de Duitsers definitief te verslaan (dat waren ze dus al).
Hij beweert in die documentaire “Mythos Dresden – Der lange Schatten einer Bombennacht” dat het bombardement voornamelijk bedoeld was om de Russen af te schrikken.
Het bombarderen van Duitse steden met als gevolg heel veel burgerslachtoffers zou de Russen wel twee keer doen bedenken nog verder naar het westen op te trekken.
De Koude Oorlog was reeds in de maak.

Dresden, de Barokstad – de parel van Europa – het Florence aan de Elbe – werd grotendeels door brand verwoest.
Niet “per ongeluk”, maar expres.
Dat een “strakke wind” meer schade veroorzaakte dan de bedoeling was (‘vuurstorm”) is een sprookje.
Amerikanen en Engelsen gebruikten expres brandbommen om de oude stad die strategisch van geen enkel belang was in de fik te steken.

Het aantal slachtoffers in Dresden werd vervolgens door Nazi-propagandist en volksmenner Joseph Goebbels schromelijk overdreven, – uiteraard om zijn landgenoten op te zwepen in de hoop zo van “Der Untergang” gespaard te worden.
De geallieerden hadden belang bij het “afschrikkingseffect” en overdreven eveneens -zoals gezegd: mogelijk om de Russen angst aan te jagen.
Sommigen hadden het over “honderdduizenden doden”…

Ik moest jaren geleden voor mijn werk in Dresden zijn…
De stad is herbouwd, – voor een groot deel “in oude staat”.
Maar of “herbouw in oude staat” de stad van vroeger laat zien?
Zonder twijfel is met dat bombardement naast dat velen het leven hebben gelaten een culturele schat verloren gegaan.
Dat is niet te herstellen.
Florence aan de Elbe is niet meer.
Wat er staat aan “cultuur” is surrogaat.

Na de oorlog werd het bombardement op Dresden door progressieven in het Westen en Oostblok-regimes (natuurlijk vooral in Oost-Duitsland, waar Dresden deel van uit maakte) gezien als het “Hiroshima” van Europa.
“Mythe Dresden” werd zorgvuldig in stand gehouden.
M.i. deels terecht…
Zie daarvoor die documentaire via bovenstaande link.
Het aantal slachtoffers liep echter NIET “in de honderdduizenden”, – huidige schattingen komen op tussen de 18.000 en 25.000 burgerslachtoffers,
wat aanzienlijk minder is dan de hoeveelheid doden die Hamburg als gevolg van geallieerde bombardementen moest betreuren, namelijk zo’n 35.000.

“Bomber Arthur Harris” en zijn maten zijn nooit veroordeelt voor oorlogsmisdaden vanwege massabombardementen op Duitse steden.
Sterker nog… Harris wordt in het Verenigd Koninkrijk nog steeds gezien als oorlogsheld.
Het doel heiligde de middelen zo wordt gezegd….

Maar goed…
Het nazi-regime kon er ook wat van…
Met een “experimenteel” bombardement op Guernica in Spanje liet Hitler met zijn Luftwaffe in 1937 het belang van massavernietiging van burgerdoelen zien.
De stad Rotterdam heeft het vervolgens in mei 1940 aan den lijve moeten ondervinden.
Het Verenigd Koninkrijk kreeg door de Nazi’s vanuit de hemel menigmaal hel en verdoemenis geserveerd.
En dan heb ik het nog niet eens over wat dat “Herrenvolk” tijdens WOII nog meer heeft aangericht – de massavernietiging van zes miljoen Joden, zigeuners, zwakbegaafden…
 

 

“Night Will Fall”

 

Schermafdruk 2015-02-05 05.30.56

© MDR/IWM Film
Lächelnde Kinder hinter Stacheldraht, aufgenommen von Sergeant Mike Lewis am 19./20. April 1945


 
Heb afgelopen week de documentaire “Night Will Fall” van André Singer gezien, dat gaat over het tot stand komen – eind 1945 – van de Engelse oorlogsdocumentaire “German Concentration Camps Factual Survey”.
De laatste werd pas 70 jaar na dato voltooid…
Om politieke redenen kwam deze docu achter slot en grendel terecht.
Hoewel…
Details ervan werden vertoond tijdens de Neurenberg Processen, wat mede leidde tot de veroordeling van Duitse oorlogsmisdadigers.
Billy Wilder maakte met het beschikbare materiaal van “Night Will Fall” er nog wel een Amerikaanse “samenvatting” (= propagandafilm) van (“Death Mills”), waarin de ergste gruwelbeelden niet te zien waren en over het door de Nazi’s bewust uitroeien van Joden werd nauwelijks gerept.
De nadruk lag in “Death Mills” meer op het “algemeen menselijk leed” wat de Duitsers hadden veroorzaakt.
“German Concentration Camps Factual Survey” bestaat uit beelden van gebeurtenissen die gefilmd werden door soldaten die de beruchte concentratiekampen bevrijdden (voornamelijk Bergen-Belsen en Auschwitz).

“Night Will Fall” laat veel van die – vaak niet eerder in het openbaar vertoonde – beelden zien.
Voor wie het nog niet kan of wil geloven…
Het Nazi-regime heeft daadwerkelijk willens en wetens getracht het Joodse volk uit te moorden.

“Normale Mensen” kunnen verworden tot beesten als het politieke klimaat het toestaat.

“German Concentration Camps Factual Survey” laat overduidelijk zien dat de meeste Duitsers wel degelijk op de hoogte moeten zijn geweest over wat zich in de concentratiekampen voordeed.
“Wir haben es nicht gewusst” is een leugen.
Het Duitse volk wist het wel degelijk.
De bedoeling van de film “German Concentration Camps Factual Survey” was voornamelijk om dit de Duitsers nog eens extra aan te wrijven.
De Engelsen besloten dit uiteindelijk NIET te doen, omdat men Duitsland nodig had als bondgenoot… TEGEN Rusland.

Het besluit “German Concentration Camps Factual Survey” toen (eind 1945) niet te vertonen moet men m.i. genuanceerd bekijken.
De meeste inwoners van Duitsland waren GEEN misdadigers en lang niet iedereen was medeplichtig aan de wandaden van dat Nazi-regime.
Zoals in elke oorlog zijn de meeste doden onschuldige burgers, vermalen door molens van megalomane machtswellustelingen.

Vanuit mijn comfortabele stoel en door de ogen van deze tijd is het makkelijk zwart-wit te redeneren…
Je zal er maar middenin zitten…
“Wat had ik gedaan?”

Sinds WOII blijkt dat “de geschiedenis” zich telkens herhaalt.
“Night Will Fall” zou m.i. om deze reden verplichte kost op middelbare scholen moeten zijn.
De film zou wellicht (?) een bijdrage kunnen leveren aan meer moreel besef.
Moet toegeven dat ik niet veel hoop heb, maar toch…
(Zie onderstaand statement van een van de beste oorlogsfotografen van dit moment…)

Wellicht dat die ARD-documentaire (bovenstaande link) het bekijken waard is.

“Night Will Fall” waarin veel gruwelijke beelden van “German Concentration Camps Factual Survey” te zien zijn is eind vorige maand in diverse landen uitgezonden.
Nog (?) niet in Nederland.
Wellicht dat het binnenkort als DVD of BuRay te koop zal zijn.

U ziet maar!

Gr.,

Jur.

 

“I have been a witness, and these pictures are

my testimony. The events I have recorded should

not be forgotten and must not be repeated.”

James Nachtwey 

 

Beluister ook het hoorspel “Het stenen Bruidsbed”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: