Hoe schuif je je eigen wandaden anderen in de schoenen?

Auteurs


bron


Ze dacht het binnen een jaartje geklaard te hebben. De man die liet blijken het niet maar haar eens te zijn, die haar dacht te mogen corrigeren was definitief onmogelijk gemaakt voor de buitenwacht. Hij was een gevaarlijke gek, alcoholist en leed aan een familiekwaal, schizofrenie. Hij had het haar immers zelf verteld. 

Hoe kon dit gebeuren? Door zeer selectief en kwaadwillend aan de haal te gaan met op internet terug te lezen berichten.  Als een venijnig serpent, dat weet hoe gif gericht toe te dienen is.

Verder, wie had kunnen bedenken dat een volstrekte dwaas met een volkomen uit de lucht gegrepen verdachtmaking en voor iedereen met een klein beetje verstand overduidelijk waanzinnig verhaal een dergelijk groot succes zou hebben? Ik niet, daarom maakte ik een weblog aan in de veronderstelling dat de idioterie snel zou ophouden. Niets was dus minder waar. 

Hier het bewuste stuk waarmee mijn blog activiteit begon en waaruit ook zij put: 

Een discussie over een discussie

Je zet wat in de virtuele wereld en het gaat een volstrekt eigen leven leiden. Denk je een halt toe roepen aan de bezoedeling van mensen die nergens part noch deel aan hebben en duidelijk te maken hoe onverlaten te werk kunnen gaan, het effect was het omgekeerde. Het was zomaar een krantenforum, weliswaar bij een krant die voorgeeft betrouwbaar te zijn, maar toch. 

Een andere dimensie ontstaat als je je begeeft op de “sociale” media, die er primair toe schijnen te dienen om profielen van deelnemers samen te stellen uit puur winstmotief. Vergeet het maar, die nieuwe openbaarheid, die nieuwe mogelijkheid tot verdere democratisering van de samenleving. Het tegendeel is aan de gang. Noem het maar voor mijn part internet fascisme. Enkele grote spelers op dat internet bepalen uiteindelijk wat mogelijk is, wat gewenst is en wat niet. 

Voor wie het nog niet wist, dit alles is niet voldoende om het Orwelliaanse schema in omgekeerde zin mogelijk te maken. Ook de rest van de wereld, de have-nots moeten er aan geloven. Facebook wordt hun internet. Wie had dit jaren geleden kunnen bedenken? Als je enige notie had over de rol van de media onder diverse politieke systemen was dat toch niet moeilijk te raden? Het Amerikaanse is inmiddels het dominante geworden, met alle gevolgen van dien.

Ik dwaal ogenschijnlijk af. Nee, de geesten zijn inmiddels zo gemasseerd, dat het grote publiek nauwelijks meer anders denkt dan dat wij leven in de meest vrije samenleving met dito openbaarheid ooit. We kunnen overal naar toe, we kunnen alles kopen en, daar draait het hier om, we kunnen alles, bijna alles zeggen, wat in ons opkomt. We hebben zelfs de macht, denken we, alles zo te laten marcheren zoals wij willen, zeker in de virtuele wereld. Instanties om verhaal te halen zijn tot onze dienst, denken we. Google, Twitter, Microsoft, Facebook. 

Zijn we werkelijk zo onnozel? Hebben we in feite niet ons zelfstandig denken opgegeven? Willen we nog slechts horen wat ons goeddunkt, denken we werkelijk alles in ons eentje te kunnen klaren uiteraard met behulp van genoemde instanties, bedrijven die slechts geld en macht voor ogen hebben? Als ik mijn ervaringen aan de gaande ontwikkeling toets zijn we verder van huis dan ooit. Nog nooit was het zo simpel om iemand het zwijgen op te leggen, verdacht en onmogelijk te maken.

In hun volstrekte onnozelheid hebben mij dat een paar mensen overduidelijk voor ogen gevoerd, voorop die vrouwen, waar ik in het begin van dit stukje al op doelde. Heb lak aan je medemensen, je weet immers beter. Presenteer je als vol medeleven, behulpzaam met het hart op de goede plaats. Meer is niet nodig om voor velen als lieve oma door het leven te gaan. Zeg over iemand, die je niet aanstaat, die je façade doorprikt, dat hij je en je kinderen bedreigt en dat hij beter niet geboren had kunnen worden, je krijgt elke mogelijke bijval. 

Zo werkt dat. Steeds maar hopen dat mensen kunnen lezen, zich iets afvragen, het gestelde tegen het licht houden, is dodelijk vermoeiend, weet ik onderhand. Een klein voorbeeld. Iemand wordt veroordeeld. Je hebt nog zelfs compassie met die man, want je begrijpt dat er iets in zijn leven is misgegaan. Die man is allesbehalve gelukkig. Hij heeft je de meest verschrikkelijk dood toegewenst, en niet alleen jij, maar ook je vrouw. Nauwelijks is hij veroordeeld of het liedje begint van voren af aan. Herman Falkenstein

Van dit gegeven maken kwaadwillenden, politiek gezien fascisten, op de meest grove manier misbruik. Die oma, die haar bijnaam haatoma ten volle verdiend, is er een schoolvoorbeeld van. Deze mensen hebben de wind mee, voor justitie is het onbegonnen werk hier iets aan te doen. En dus zijn we terug bij mijn veronderstelling dat we afglijden in een door ons afgeroepen dictatuur, terwijl ons het tegendeel voorgespiegeld wordt. 

Spontaan kwamen deze gedachten bij me op bij het lezen van tweets onder “@gavimensch – Maastricht”. Enkele voorbeelden tot slot als illustratie. Mijn weblogs waren verdwenen en deze vrouw zag al een goed gevulde portemonnee, want veroordeeld zou ik worden. In die mening werd ze volop gestaafd.

Klik op de datum bij deze tweets en een wondere wereld aan stompzinnigheid, haat, laster en leugens opent zich voor u. U weet, het kan, het wordt getolereerd en we zijn er ogenschijnlijk machteloos tegen.


Doodsbedreigingen, het went…

13 dec. 2013
 goed gedaan, ik schaam me omdat hij ook uit Maastricht komt.. Gekke idioot

16 dec. 2013
” Maastricht vol.mensen in coma” zegt Maarten van Rossem

16 dec. 2013
Wat bedoelt die kneus daarmee?” Maastricht vol.mensen in coma” zegt Maarten van Rossem :-)”

16 dec. 2013
 weinig actief behalve in het verdedigen van maastricht en carnaval??

16 dec. 2013
 die man weet duidelijk niks van Maastricht

16 dec. 2013
 tuurlijk voel ik mij aangesproken..hij heeft een mening over Maastrichtmaar weet er niks van


En een maandje later…

januari 2014



12 jan. 2014

 geen idee, maar een van mijn volgers hier in Maastricht reageerde op een brainfart van hem @Onedinline2010



Dom geboren en niets bijgeleerd, zeiden we vroeger. Maar nu? Het is schrikbarend, op alle mogelijke manieren word je het zwijgen opgelegd, vrij baan aan leeghoofden en soortgenoten, die niets willen weten, mensen als oud vuil behandelen. 

Tja, zei deze dame over mij, ik had beter niet geboren kunnen worden, gelukkig heeft hij geen kleinkinderen. Dat zegt dus iemand die prat gaat op haar moederschap en voorgeeft een fijne oma te zijn, die het goede voorbeeld geeft. Mijn moeder werd door haar kompanen, waar ze uitstekend mee overweg kon, voor nazihoer uitgemaakt. Dit als voorbeeld van vele meer.

Die koosnaam haatoma verdient ze ten volle. Ik walg van dergelijke mensen. Meer nog, ik walg vooral van mensen die haar steunen en sterken in haar gedrag en haar niet corrigeren. Genoemde praktijken zeggen uiteindelijk meer over die mensen dan over deze haatoma. In essentie: ze schuiven hun eigen wandaden anderen in de schoenen en ze worden geloofd. 

Zo begon het voor mij bij de NRC en eindigde met censuur via Google. De daders zijn genoegzaam bekend, Krapuul cs.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: