Hiroshima en NordStream

John William Waterhouse: The Enchanted Garden (1917)
Illustrates a story from the Decameron where a man magically conjures a spring garden in the dead of winter. Unfinished.




Hiroshima en NordStream als les in fascisme. Wie hecht waarde aan propaganda, wie trekt lessen uit historische ontwikkelingen, militaire, maar eerst en vooral uit politieke en economische? Het vereist studie en inzicht mede gebaseerd op ruimtelijke processen en heersende ideologieën. Bij oordelen over actuele gebeurtenissen blijkt het juist daaraan te mankeren.
 
Vaststaat dat propaganda als instrument van de zittende macht veelal weinig tegenspraak krijgt. Media, nauw verweven met denktanks en het politieke establishment onder het motto wat goed is voor het bedrijfsleven is goed voor ons allen, zullen deze rol uit de aard der zaak niet kunnen vervullen.
 
Was het vroeger het trio Kerk, Kapitaal en Staat dat rechtstreeks en eendrachtig de directieven uitdeelde, nu is het machtsmechanisme verrijkt met een kluwen aan tussenechelons met het welhaast onaantastbare en nauwelijks ter verantwoording te roepen management als waakhond voor het eigenbelang van staat en kapitaal. Wie valt nog te vertrouwen, wie levert correcte informatie? Toch niet de pr-man of vrouw van een ministerie, bank of instelling?
 
Toch was er iemand die onmiddellijk de volledige draagwijdte begreep van hetgeen in Hiroshima plaatsvond, dat was Albert Camus. Lees zijn woorden nog eens terug, dan bent u gepokt en gemazeld tegen (oorlogs-)propaganda. Hou voor ogen dat er steeds machthebbers zijn die blijven streven naar de hel op aarde. Opvallend genoeg zijn het merendeels erfgenamen van de oorlogsmisdadiger Truman, die bevel gaf tot deze daad tegen de menselijkheid, een grootscheepse proef op mensen, geheel overeenkomstig de misdaden van de nazi’s. We beschouwen ze echter als onze bondgenoten en kijken op het passende moment weg en verspreiden hun propaganda. In wiens belang? En verder is zwijgen het parool, stilte…
 
 

 

Déjà, on ne respirait pas facilement dans un monde torturé. Voici qu’une angoisse nouvelle nous est proposée, qui a toutes les chances d’être définitive. On offre sans doute à l’humanité sa dernière chance. Et ce peut-être après tout le prétexte d’une édition spéciale. Mais ce devrait être plus sûrement le sujet de quelques réflexions et de beaucoup de silence…

Qu’on nous entende bien. Si les Japonais capitulent après la destruction d’Hiroshima et par l’effet de l’intimidation, nous nous en réjouirons. Mais nous nous refusons à tirer d’une aussi grave nouvelle autre chose que la décision de plaider plus énergiquement encore en faveur d’une véritable société internationale, où les grandes puissances n’auront pas de droits supérieurs aux petites et aux moyennes nations, où la guerre, fléau devenu définitif par le seul effet de l’intelligence humaine, ne dépendra plus des appétits ou des doctrines de tel ou tel État.

Devant les perspectives terrifiantes qui s’ouvrent à l’humanité, nous apercevons encore mieux que la paix est le seul combat qui vaille d’être mené. Ce n’est plus une prière, mais un ordre qui doit monter des peuples vers les gouvernements, l’ordre de choisir définitivement entre l’enfer et la raison.

Albert Camus, Hiroshima, editorial in Combat – 8 augustus 1945

 
 
Nu een klein lesje in het dagelijks fascisme, zoals het door een veelheid aan kanalen tot ons komt met allereerst de vraag wat hebben die atoombommen op Japan te maken met die aanslag op NordStream? Alles.
 
Lees verder: VOLKOMEN ZOT?

 




Uitgelicht: bron

Een gedachte over “Hiroshima en NordStream”

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.