Europese verkiezingen

· video
Authors


Sheffield – Grosvenor House Hotel
bron

Heel vreemd. Politici die hun gezworen vijand proficiat wensen met de behaalde overwinning. Zoiets als Willy Brandt die Adolf Hitler de hand schudt na diens machtsovername, als u begrijpt wat ik bedoel. Ronduit afstotend vond ik het gedrag van Mark Rutte. Als een weinig begaafd demagoog Wilders imiterend. Zijn Europese confrère lachte als de bekende boer. Al bij al een mislukte persiflage op het PVV duo Wilders-Madlener. Dat wordt nog wat in Brussel samen met die illustere CDA figuren. We worden echt het lachertje van Europa.

Iets anders. Kan de toetreding tot de EU van Turkije niet bespoedigd worden? Samen met al die miljoenen Franse en Duitse moslims is dan een breed islamitisch fundament onder Europa gelegd. Kan onze positie en geloofwaardigheid in de rest van de wereld alleen maar ten goede komen. Zie hoe Obama schermt met ‘zijn’ moslims.

Erg dom om in dit verband dan weer over ‘onze’ Marokkaantjes te beginnen. Ook een vorm van recidiveren. Zo stom en simpel zijn de Nederlanders nou ook weer niet. Het waren geen opiniepeilingen maar verkiezingen voor het Europese parlement. Zelfs in Venlo wist men dat. Geen socialer Europa, de EU dient alleen een vrijhandelszone te zijn. Dat is het speerpunt van de PVV. Conclusie: een deel van het electoraat heeft op de PVV gestemd uit puur egoïsme. Tegen gelijke kansen voor ‘autochtonen’ en ‘allochtonen’ om precies te zijn.

Tot pakweg in de zeventiger jaren hadden we een levendig politiek debat. En een veel grotere afstand tussen de politieke kaste en het kiezersvolk. Wat is er sindsdien misgegaan? Raakten we een beetje volgevreten en waren politici alleen maar nodig om op de winkel te passen? Ja en toen kwamen Thatcher, Reagan, de muur viel en wat gebeurde? Alles ging in de uitverkoop, zo voelde het, op een a-politieke manier. Marktgericht. Is dat het misschien, het gevoel verraden te zijn nu het slechter gaat?

Sheffield – 1960

Op de keper beschouwd zijn kiezers nooit serieus genomen, vroeger niet en nu ook niet. Het enige dat dit radicaal zou kunnen veranderen is het dagelijkse leven politiseren, maar wie wil dat? Ik in ieder geval niet. Of allemaal lid worden van een politieke partij, alle vergaderingen bijwonen, actie voeren? wie krijg je nog zo gek? De media? Wie wil werkelijk geïnformeerd zijn? Wie is in de mogelijkheid politiek gemarchandeer te doorzien?

Illustratief was het verhaal over Volendam vandaag in de krant. Daar kun je heel wat ingrediënten uit halen waarom het politiek de verkeerde kant opgaat. De reacties van Volendammers hebben veel gemeen met wat elders ook al geconstateerd is. De xenofobie regeert het meeste bij mensen die nauwelijks weet hebben van ‘buitenlanders’, van de Islam noem maar op. Waarom reageren mensen zo, zelfs vaak tegen hun eigen belangen in? Weet u het?

De prognoses zijn meer dan bewaarheid. Italië lijkt voor altijd verloren. Leidersfiguren wat ze ook voorstellen lijken als een magneet te werken. Democratisch of opportunistisch, hebben mensen zo weinig zelfrespect? Het ‘follow me’ zit kennelijk in de lucht. Onbegrijpelijk dat het streven voor een sociale politiek zo slecht voor het voetlicht wordt gebracht. Kan het anders en dan vooral pan-europees?

Ook economische perspectieven ontbreken op wat modieuze kreten over kenniseconomie e.d. na, eigenlijk reikt het allemaal niet veel verder dan wat extrapoleren van het bekende en vertrouwde. Overigens lijkt Europa de greep op het industrieel productieproces, de warenproductie, volledig kwijt. Toch is de EU ooit als EGKS begonnen. En nu? Een nieuwe stad-land verhouding creëren, zou dat niet wenselijk zijn? De weg inslaan naar een agrarisch Europa bijvoorbeeld en dan onder welke economische voorwaarden?

Zoals het staatskapitalisme van China laat zien staan we niet buiten dat systeem maar collaboreren we er mee. Zo ook de Amerikanen. Wie wordt afhankelijk van wie, en wie wordt mondiaal gezien uitgebuit en wie profiteert? De mondiale stad-land tegenstellingen dus. Afgelopen week circuleerde massaal een film op internet in aanloop op de verkiezingen. In Frankrijk is ze meer dan een half miljoen maal bekeken. Niet ondenkbaar dat ze een bijdrage heeft geleverd aan het succes van Cohn-Bendit.

De film brengt de problemen waarvoor we staan overtuigend in beeld. Welk leven en welke toekomst willen we, dat is de vraag na het zien van deze film.

De ratio achter menselijk handelen verklaren. Dat zou wat zijn. Het is natuurlijk meer dan dat van lemmingen. Ook van krokodillen hebben wat geërfd. Die hutspot werkt door en wreekt zich onder bepaalde condities. Zoiets als dat een pienter iemand tot een gewaardeerd wetenschapper of zakenman kan worden of tot een gewiekst politicus of bedrieger. Hoe leg je de uitwassen aan banden?

Ook die van de kapitalisten en van het kapitalisme. Kapitalisme zoekt naar meerwaarde, een ‘natuurlijke’ economische wet. China. Lage lonen, massaproductie. En zet de lonen, werkgelegenheid en sociale voorzieningen daarmee in het westen onder druk. Tegelijkertijd is het kapitaal steeds meer uitgeleverd aan de financiële wereld met zijn enorme en niet meer te controleren geldcirculatie. Kan dat nog ontvlochten worden? Banken en niet de politiek bepalen momenteel welke kant het uitgaat, Rutte en Balkenende ten spijt.

In die richting was ik aan het denken met die stad-land tegenstelling, ook in Europa. Zoiets als met die micro-credieten in India. Dus niet een agrarische sector onder industriële voorwaarden, een stedelijke dus, zoals we hier in Nederland hebben. Ook geen terug naar de natuur. We zijn al lang verdreven uit het paradijs. Je zou kunnen denken aan een niet overheersend stedelijk concept als gelijkwaardige partner van het ‘land’, waarbij de handel in reële producten en niet de geldhandel bepalend is. Geen ruimtelijke concentraties en geen centralisatie van macht. Een ‘ruimtelijk’ werkende democratie. Gespreid kapitaal?

Het blijft een beetje hardop denken. Een Chinese replica van het westen kunnen we missen, daar moet wat tegenover gesteld worden. Van de PVV valt zeker niets te verwachten. Autarkisch gaat het niet, ook al spiegelen deze lieden dat ons voor.

En hoe onze behoeften bepalen? Door het mechanisme van de kapitalistische accumulatie lijkt het wel een open proces zonder einde, die vrije markt, maar iedereen kan aan zijn klompen aanvoelen dat het eens ophoudt. Nu al zou de alles overheersende vraag moeten luiden gaat het om mensen of kapitaal, nauwkeuriger verrijking door geld. Zie Nigeria, zie Shell. Een vraag die mensen als Wilders nooit zullen stellen. Zij gaan uit van de status quo met onze normen van leven en alle fatale gevolgen van dien. Mensen zijn stoffage in hun samenleving, in het beste geval consumenten, en niet de dragers van de samenleving, basis voor een werkelijke democratie.

Zuivere lucht en schoon water, wat kunnen we meer verlangen. Water, zo maar uit de kraan, wat een luxe.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: