Messiah – Haendel en Mozart



Het oratorium kent dezelfde bron als de opera, het zeventiende eeuwse Italië. Plezier maken in de vastentijd mocht niet openlijk, maar het publiek moest onderhouden worden, dus werd teruggegrepen op bijbelse thema’s. Zijn bekroning vond deze vorm in de tijd van de barok. Met name Haendel bouwde erop voort. In protestantse kring werd er anders tegenaan gekeken. De Matthäus Passion werd zelfs veel te theatraal gevonden. Dit werk wordt overigens in het hedendaags Italië zeer theatraal uitgevoerd, gekostumeerd en wel. In latere tijden, na de herontdekking door Mendelssohn, werden in die kringen uitvoeringen van deze passiemuziek het hoogtepunt van het jaar.

Een theatrale uitvoering van de Messiah van Haendel.
Dood en leven…


Sinds de dominantie van de Wiener Klassik, Mozart, Beethoven, verdwijnt het oratorium uit het zicht bij de componisten. De laatste, die er iets nieuws aan toegevoegd had was Haydn. Hij maakte van het oratorium iets universeels, niet religieus gebonden, eerst met Die Schöpfung en nadrukkelijk met Die Vier Jahreszeiten. Hij kreeg pas in de vorige eeuw een volgeling, Arthur Honegger. Mozart ontving er geen opdrachten voor, maar kon wel met de materie uit de voeten, getuige zijn lezing van de Messiah van Haendel.




Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.