Zijn we verdoemd tot passiviteit?

Giuseppe De Nittis: Avenue du Bois in Boulogne (1874)




Is het mogelijk dat dankzij justitie een rechtvaardige wereld ontstaat? Fritz Bauer, de initiator van het Auschwitz Proces in Frankfurt/M, is die overtuiging toegedaan. In onderstaande film ziet u zijn pleidooi. De film handelt over het afscheid nemen van wat geweest is en hoe justitie daarin een rol speelt. Als andere laag in de film zien we wat het betekent om als vrouw een poging tot onafhankelijkheid en vrijheid te wagen. Ze is gedoemd te mislukken en er rest tot slot slechts het zich schikken in het voorbestemde lot. Deze film van Alexander Kluge geeft een onuitwisbaar tijdsbeeld over de 60er jaren, niet alleen in Duitsland, maar wel typisch Duits.


“Jeder ist an allem Schuld, aber wenn das jeder wüßte hätten wir das Paradis auf Erden.”


Alexander Kluge: Abschied von gestern (Anita G.)



Nog een aanbeveling, zeker voor wie Alexander Kluge nog niet mocht kennen. Tezamen met Oskar Negt heeft hij een handboek, een raadgever, een naslagwerk, een boek dat stimuleert en voortdurend aanzet tot nadenken, uitgegeven: “Geschichte und Eigensinn”. Het is open naar alle zijden van menselijke kennis en legt er verbanden tussen. Ter illustratie het voorwoord:


Het verscheen in 1981 bij Zweitausendeins. Met klem aanbevolen, dit ook prachtig uitgegeven boek. Het eindigt op pagina 1283 met een gedicht van Bertolt Brecht uit de Buckower Elegien.

Ginge da ein Wind
Könnte ich ein Segel stellen.
Wäre da kein Segel
Machte ich eines aus Stecken und Plane.



Over Fritz Bauer…



Uitgelichte afbeelding: Giuseppe De Nittis – bron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.