Onbaatzuchtige hulp

Leonid Bykov: Only Old Men Are Going to Battle (1973)




Hollywood, daar zijn we sinds het Marshallplan mee geïnfecteerd op onze kosten nog wel. Aan de andere kant, de grote patriottische oorlog van de Sovjets. Aan hen hebben we ons luizenleventje te danken, niet aan de Amerikanen. Wist u dat nog niet? We mochten daarom niet al teveel zien en verteld werd ons nauwelijks iets. Gehersenspoeld werden we voor de Amerikaanse belangen. We weten nu zelfs niet beter dan dat het zo hoort, consumeren in alle vrijheid en het verstand op nul.
 
Nu eens een film uit die andere wereld, opgenomen in de Oekraïense SSR door Leonid Bykov. Ze handelt over onze werkelijke bevrijders. Over echte mensen, met gevoel. Geen superhelden als uit Hollywood

 

Leonid Bykov: В бой идут одни «старики»
(Only “Old Men” Are Going Into Battle) – 1973



Marshallhulp, een sigaar uit eigen doos. In de nu volgende documentaire wordt nadrukkelijk niet vertelt dat deze “hulp” volledig werd gefinancierd uit de geconfiskeerde goudvoorraden van de nazi’s. Waarom niet? Jammer is verder dat het beeld over de Sovjets en de verdeling van Europa in twee vijandige blokken geschetst wordt via de bekende lijnen van de Amerikaanse propaganda. Toch komen genoeg aspecten aan bod die een schril licht werpen op de onbaatzuchtige hulp van de Amerikanen.
 
Het model kreeg verder gestalte in wat we nu eufemistisch “ontwikkelingshulp” noemen. Het erin gepompte geld vloeide rijkelijk terug. Uitbuiten onder het mom van, juist ja… vrijheid. Het aloude kolonialisme was uitgewerkt, daarvoor in de plaats kwam nu de Truman-doctrine, de wereld onder controle en ten gerieve van de USA.

 


 
1973
Marshallhulp en ontwikkelingssamenwerking, daarover heeft ook de Hollandse TV wat te melden. Moet je over de toelichtende tekst bij dat programma nu lachen of huilen? Ze geeft wel onomstotelijk weer dat propaganda in dit land op een zeer vruchtbare bodem valt: Met geld en idealen naar het buitenland – Nederland en Ontwikkelingssamenwerking. Een VPRO productie die je afgaande op die tekst rustig aan je voorbij kunt laten gaan.
 
Toch is er literatuur voorhanden. Waarom wordt die niet bestudeerd? Vijftig jaar geleden al werd ik met geschriften als hiernaast afgebeeld geconfronteerd. Ze bleken leerzaam en opende de ogen. Dat gebeurt nu op school met pretpakketjes, heb ik begrepen. Het resultaat mag er wezen, ze weten het al, hen maak je niets meer wijs.
 
Valt nog wat te verwachten van journalisten, werkzaam bij mediaconcerns? Daarover heb ik een mooi bericht paraat. Het is afkomstig uit Blätter.
 
Laat ik er duidelijk over zijn, wie deze beschouwing van Uwe Krüger niet met aandacht gelezen heeft en er geen consequenties voor zichzelf aan verbindt dient in de toekomst zijn mond te houden, verliest nadrukkelijk zijn recht om te oordelen, zeker als het Rusland, China en andere door het Westen uitverkoren vijanden betreft.

 

Uwe Krüger
Immer einer Meinung
Wie Alphajournalisten die politische Debatte bestimmen

 

 
Het is een handleiding om zichtbaar te maken hoe we bedonderd worden en hoe slaafs meegelopen wordt met de machtigen dankzij letterknechten.


Uitgelicht screenshot en info: nextews

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.