Je leven laten beheersen door angst



Soms ga ik eens kijken wat ik zoal geventileerd heb in dat forum en zie je wat terug waarvan je denkt, dat kan ermee door en kan nog gebruikt worden. De stukjes uit de NRC heb ik grotendeels op PDF gezet. 

De hyperlinks achter deze PDF’s bleken echter niet meer te werken (stonden op het voormalig Opera blog) dus maar even vernieuwd. Dit zijn ze:

Alphonse Scaf – november 2008 – mei 2009
louis sartorius – deel 1
louis sartorius – deel 2 
louis sartorius – deel 3 
louis sartorius – deel 4

Dan ga je op zoek naar een opstel over geluidsoverlast vanwege dat vuurwerk en kom je een discussie tegen over de verkiezingen in Afghanistan, nu 7 jaar geleden. 

In die discussies bij dat NRC forum werden steeds zijpaden ingeslagen. Hier wat losse flodders van mij aan iemand die nog wist wie Deterding was, Sir Henri. Eerst een hartekreet van mij aan Joke…



louis sartorius zegt:

Joke Aarts – Dank voor uw reactie. Ze zet aan tot nadenken, tot denken over wie je bent, waardoor je gevormd bent, door wat je houding bepaald wordt en waar je je in verdiept. De keuzes die we in het leven maken kunnen misschien wel herleid worden tot enkele indringende zaken die we hebben meegemaakt of meegenomen hebben uit familiegebeurtenissen en verhalen. Zo lees ik uw stuk. De vraag is of die keuzes steeds de juiste zijn. Hebben we een correct of vertekend beeld opgedrongen gekregen, trekken we de goede of de verkeerde conclusies?

Mijn familiegeschiedenis is zwaar getekend door de oorlog. Ook door de periode hieraan voorafgaand, de crisis, en de naoorlogse. Frappant, al jong was ik van veel zaken op de hoogte en heb toch nooit het gevoel gehad dat het mijn leven rechtstreeks bepaalde. Later kwam door studie inzicht in de moorddadige machinerie, niet alleen die van de nazi’s. Hoe ons leven ingericht wordt, inclusief de ruimte waarin we leven, door een allesoverheersende economische orde. Hoe (goed-) gelovigheid en ideologie een verderfelijke rol spelen. De schijn van vrijheid, niet die van werkelijk zelfstandig denken. U herinnert zich ongetwijfeld het Bisschoppelijk Mandement nog.

Een zekere vorm van vrijheid kun je voor jezelf slechts bereiken door je te ontworstelen aan de aanpassingsdrang, niet te verwarren met alternatief gedrag. Dat is slechts vernis.

Als u dit credo kunt onderschrijven, begrijp ik uw steun aan die Afghaan, waarvoor ik diep respect heb, maar met de beste wil kan ik dan niet uw generale houding t.o.v. de Islamitische wereld verklaren.

U kent ongetwijfeld de link tussen fascisme en kapitalisme. Ook die tussen het industrieel proces, het Fordisme, en Auschwitz. Beiden ontstaan binnen maatschappelijke ordes die zich beroepen op Christelijke waarden. U hebt ongetwijfeld gehoord over de debatten gevoerd in Protestants-Christelijke kring of Indianen en Negers (sic) wel een ziel hadden. Die hadden ze niet en konden dus als vee behandeld en verhandeld worden en afgeslacht. De lynchpraktijken op zwarten vooral in het zuiden van de USA kunnen hiermee in verband gebracht worden. Ze werden vaak van te voren in de krant aangekondigd en van de opgehangen mensen werden massaal ansichtkaarten verkocht en verspreid. Niet verwonderlijk dat ook in dat land allerlei rassentheorieën ontstonden. Mein Kampf steunt er grotendeels op. Hetzelfde potentieel lieden die vroeger jacht maakten op zwarten vind je nu vaak terug in kringen die hun adhesie betuigen aan Israël. een proces dat begint in de zeventiger jaren. Het zijn lieden die zich met nadruk als Christen bestempelen en zijn opzichtig aanwezig in de army en bij de huursoldaten. Het gaat hun om een kruistocht. Waarmee we bij Wilders aangeland zijn.

Waarom ik deze zaken aankaart? Om aan te geven dat dit alles tot een Christelijke erfenis behoort die diep in ons doen en laten verankerd zit. Gelovig of aheïst. Samenvattend zou je het ons de wereld toeëigenen kunnen noemen, niet goedschiks dan maar kwaadschiks, als goddelijke beschikking.

Echt, Joke, je leven laten beheersen door angst betekent niets meer of minder niet meer kunnen leven. Als dat mij me thuis overkomen was… enfin, dat doet er hier niet toe. Slechts dit. Een nichtje van me, ondergedoken geweest als kind in de oorlog, durft in een provinciestad nog geen honderd meter over straat. Bang, angst, waarvoor? Ze weet het zelf niet. Joods, RK gedoopt, gaat ze aan de pastoor vragen of ze wel naar de heropening van de synagoge mag gaan. Ze had een uitnodiging ontvangen. Nee dus. Joods-Christelijke waarden? Als u zichzelf zo focust op een bepaald aspect, de koran, daarbij leentjebuur spelend bij in mijn ogen kwalijke figuren als Urbain Vermeulen, wordt uw leven tot een hel. De keerzijde kent u maar al te goed, de moslimextremisten. De een kan niet zonder de ander. Probeer dat te begrijpen, zo ging het namelijk ook onder de nazi’s. Heb je ooit een arme Jood gezien? Uw slotzin parafraserend zou je kunnen zeggen we zijn allen gevangenen van de Christelijke bijbel, de leer van Jezus Christus, van het Nieuwe Testament. Bekijk de gevolgen.


Op de site van de NRC kunt u nog de volledige discussie lezen vanaf 20-8-2009:

Zijn de verkiezingen in Afghanistan een stap vooruit?

Inmiddels is ook deze discussie verdwenen…!



Foto’s: La maison du poète – © Luisa Changbron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.