Moorden via een vergunning?

Charlotte Rampling
bron



Wat moet je met een recidivist, met iemand waarmee je slechts medelijden kunt  hebben, maar die je al meermaals met de dood bedreigd heeft? 

Annabel is een tuttebel, heel voorspelbaar…


Waarschijnlijk zou ik er geen gewag van maken ware het niet dat het opereren van deze man nauw verweven is met de smeerlapperij van zich links noemende lieden, geschaard rond de site Krapuul.  Namen zijn in dit geval van het hoogste belang. Huib Riethof, oud-wethouder van Amsterdam, Jacqueline Wouters, zangeres van het levenslied, André de Raaij, gemankeerd journalist, dj en oud-archivaris, Ina Dijstelberge, het best te typeren door haar genoten opleiding, sociale academie, Jeroen van den Heuvel, ex-opperhoofd van Krapuul, Laurent Bruning, iemand die iets met muziek doet en een cursus werkervaring heeft gedaan, Pyt van der Galliën, fascisme deskundige en leugendetector in een. Daarnaast nog een hatende oma, tot voor enkele maanden wonende te Maastricht. Rond deze figuren een heel gezelschap van individuen die geloof hechten aan de door genoemde lieden verspreide haat, laster en bedrog, waaronder een vrouw bij wie ik met m’n echtgenote gastvrijheid heb genoten: “Durf je nog te komen?” vroeg ze me aan de telefoon, Arnold komt ook. 

Werkelijk een schoon gezelschap een roman of film waardig.

Nu vijf jaar geleden werden mijn weblogs bij Google opgeschort door een actie van een van hen. Of er meerderen in het spel betrokken waren, weet ik niet, maar ik vermoed van wel. Dijstelberge was in haar sas toen die blogspots verdwenen waren. Zij was het ook die me van vieze spelletjes betichtte, en de viezerikken overduidelijk in bescherming nam. Mijn klacht tegen Herman F. vond ze een vorm van meeliften. Haar doorzichtige opzetje, auteursrechtenschending, samen voorleggen aan de rechter, durfde ze niet aan. Vele malen heb ik haar dit voorgesteld, nooit enige reactie gehad. Voor mij was een dergelijke rechtsgang een mogelijkheid om de blogspots weer op internet te krijgen. Vele verzoeken van mij richting Google waren onbeantwoord gebleven en Dijstelberge wenste niet te interveniëren. Ze vreesde waarschijnlijk gezichtsverlies en na wat korte tijd later bleek, ze wilde voorkomen dat haar de pas werd afgesneden om recht te buigen wat krom is. Zij wenste censuur, zij wenste iemand de mond te snoeren, ongeloofwaardig te maken. Haar triomf.

Deze vrouw betitelt zaken en personen die haar niet passen graag als ziek. Over mij stelde ze zelfs de diagnose, zich beroepend op haar kennis van de menselijke psyche, als lijdend aan een oorlogstrauma. Iemand gaf ze over mij te kennen, hij kan er niets aan doen, dat gedrag vertoonde hij al bij de NRC, waar hij van het forum afgegooid is. Verder in dit verband, Dijstelberge is iemand die fascisten graag wil gerieven als het zo uitkomt. Voorbeelden staan op dit weblog. Eelko,  Dirk Hartman, Joop van Zijl, Eveline van Donkelaar en mogelijk nog anderen. Aan de hand van wat ze over mij, mijn vrouw en verdere familie te melden hadden regelrecht schorem. Dijstelberge was hiervan op de hoogte. Ook van wat op het NRC forum had plaatsgevonden. Ze zwaait nu de scepter over een site die Krapuul heet. 

Deze vrouw is voor mij buiten die censuur kwestie vooral interessant geworden om te laten zien hoe snel mensen geneigd zijn te grijpen naar fascistische methodes. Bij haar blijken dat geen uitglijders te zijn, maar ze gaat voortdurend zo te werk. Ze acht zichzelf “goed” en tot oordelen bevoegd over de slechtheid van de medemens. Een grote bek is haar niet vreemd. Haar vocabulaire is uiterst beperkt. Als geliefd etiket hanteert ze “ziek”, voorts kwalificaties als “een berg stront” e.d. Haar afkomst verloochent zich blijkbaar niet. Laten we haar regelrecht uit de polderklei getrokken noemen.

Toch even om te controleren of ik me niet vergis, wellicht is ze tot inkeer gekomen. Je moet nooit de moed opgeven is mijn devies. Nee, ik vergiste me niet, even een blik werpend op haar account via een andere browser. Mij heeft ze namelijk geblokt, discussie niet gewenst. Wat lees ik?

18 september 2018: Massaal bezwaar maken wanneer de vergunning voor deze moordpartij wordt aangevraagd.

9 oktober 2018: En daar hebben we Anne weer. Die wil weer gaan afknallen. Heeft nog steeds de bijbel niet begrepen. Vissen zijn onderdeel van een voedselketen. Dat de mens die volledig tot eigendom wenst te verklaren is ziek.


Daar is ie weer: “ziek”…  Zoeken op “@inadijstelberge ziek” geeft vervolgens een alleraardigst inzicht in de denkwijze van deze vrouw, haar instelling t.o.v. anderen. Te vrezen valt dat ze op generlei wijze in staat is zich te verplaatsen in de medemens. Ook haar begrip over wat natuur is is om te huilen, over solidariteit met vrouwen, behalve als het krengen betreft, zie boven, heb ik nooit wat vernomen, van bekommernis over kinderen trouwens ook niet. Misschien doet ze het in stilte, wie weet? 

Ja, Herman F. is ziek, weet ik sinds de rechtszitting in Den Bosch waar hij als verdachte moest verschijnen, maar niet durfde. H.F. maakt zich grote zorgen over zijn broer in Israël, heb ik begrepen. Dat kan ik navoelen als je dankzij familie weet hebt van wat de staat en het leger, niet te vergeten het onderwijs, aanrichten bij jonge mensen in dat land. Het is meer dan verschrikkelijk. Juist tegen dat licht vind ik personages als Dijstelberge zo verachtelijk, niet weten, wel oordelen. Zo doen fascisten dat. Ook dit zal ze niet begrijpen.

Tot een woordenspel over “moorden via vergunning” laat ik me maar liever niet verleiden. Zeker niet m.b.t. een vrouw met de instelling van bevel is bevel.




Ter documentatie:
 



Verder kwam ik dit tegen bij het zoeken naar de twitteraccount van de politie in Oss:


 




Een gedachte over “Moorden via een vergunning?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.