Dat kan toch nie…


Het was weer zo laat, de volkswoede kreeg wederom vrij baan. Nu was het Leiden en een pedofiel en volk namens het volk in de studio, ja namens wie? Stel je voor, wellicht zaten er pedofielen tussen, die op deze manier de best denkbare camouflage hadden, of mensen die hun broer of zus pedofiel is, of een van hun kinderen. Rond 1% van de bevolking schijnt een pedofiele aanleg te hebben, dus het ligt voor de hand. Wat me nog meer verbaasd is dat die volkswoede nu pas uitbreekt. Nooit heb ik iets vernomen van een bestorming van kerk, pastorie of klooster. Dat had nog enigszins voor de hand gelegen. Ook frappant dat je slachtoffers zo zelden hoort, mensen die als kind misbruikt zijn door een non of pater of een lieve oom. De grenzeloze schaamte, je valt je familie niet af… Vermoedelijk moeten we het in die richting zoeken.

Wat ook opvalt is dat deze woede duidelijk gekanaliseerd wordt vanuit PVV hoek, actief en passief. De actie tegen de vereniging Martijn gaf dat duidelijk weer.

Nautch girls – Kabul, 1879
bron


Meer in het algemeen, vanwaar die plotse zorg voor kinderen? Massaal komt geweld tegen kinderen voor, fysiek en psychisch. Ze worden verwaarloosd, fysiek en psychisch. Massaal worden kinderen geconfronteerd met geweld, huiselijk geweld. Kinderen worden van hun natuurlijke vrijheden beroofd, de straat. Als kinderen worden doodgereden of voor het leven verminkt heet dat een ongeluk. Edoch, smeerlappen die nergens vies van zijn of lafaards die wegkijken kunnen hun blazoen schoon vegen. Daarmee angst verspreidend voor iets verschrikkelijks, maar dat hoe dan ook een marginaal verschijnsel is, pedocriminaliteit. Wat ik wel zeker meen te weten is dat je deze mensen nooit hoort over het uitzetten van buitenlandse kinderen of dergelijke acties zelfs goedkeuren.

De liefde voor kinderen strekt zich niet alleen in deze kringen vaak niet verder uit dan het eigen kroost. Voor mij is dat de lakmoesproef op het betrouwbaarheidsgehalte van mensen die zeggen op te komen voor kinderen. Een petitie is snel getekend, een tweet snel verzonden. Het zegt niets, helemaal niets. Als het werkelijk allemaal zo diep zat hadden we een andere samenleving, eentje waar we bij betrokken waren, eentje waar niet zonder meer mensen verdacht worden gemaakt, waar vertrouwen heerst. Het gelikkebaard over viespeuken en vermeende deugnieten en slechte mensen wantrouw het. Het geeft politieke charlatans alle gelegenheid hun spelletje van rattenvanger te spelen. Geef de stompzinnigheid geen kans, “Pedofielen” dat kan toch nie…

Of iemand als Sjaakie van Demmink:


“De propaganda van de KRO afgelopen week in Brandpunt Reporter was daarom ook stuitend. Wat dat betreft verkeerde timing of bewuste timing dat in de vraag die bij mij opkomt! Totaal voorbijgegaan aan de zoveel slachtoffers van kindermisbruik! Ze vonden slechts 1 moeder die de dader vergeving schonk! wauw! Dan nog wat aannames zonder gegrond onderzoek!”

 


Stuitend, deze dame, maar dat kunt u onderhand wel weten…



Update: 20 februari 2014

Dit weblog wordt door een aantal lieden, die de ene schanddaad op de andere stapelen, een haatblog genoemd. Herkennen ze hun eigen smurrie niet meer? Weet u wat, af en toe laat ik eens wat andere geluiden horen, u mocht nog gaan denken dat Twitter uitsluitend bevolkt wordt door dwazen, schoften en onbenullen. Op die manier ontstaat ook een beetje een referentiekader hoe beschaafde mensen met elkaar zouden kunnen omgaan op internet.

Een eerste proeve. Vanwege een nuttige correctie van een werkelijk keurige dame keek ik eens bij haar TL. U ziet, Nederland is nog niet verloren. Misschien zag ik het toch te somber in!
Achter de links ging overigens onderstaand plaatje schuil. U mag zelf de verdere betekenis invullen.


Er zijn van die gevleugelde uitspraken…


Screenshot van het programma Pauw en Witteman

 




Een gedachte over “Dat kan toch nie…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.