Een geblondeerde postkoloniaal

Eens vroeg ik Paul, de niet geblondeerde broer van, wat hij vond van het artikel van Lizzy van Leeuwen in De Groene. O dat, was het antwoord, ze heeft het ook aan de redactie van Vrij Nederland aangeboden. Die weigerde het te plaatsen, dat zegt genoeg. Op de inhoud ging hij niet in, de overbekende reactie in Batavenland. Het lijken wel allemaal stuk voor stuk aangeklaagden in een strafrechtelijk proces. Mondje dicht, want je hoeft je niet zelf te belasten.

Op het artikel kreeg de auteur de nodige reacties: De Indische wortels van Geert Wilders.

Ze besluit haar weerwoord als volgt:


Ook in de kolommen van ettelijke stukjesschrijvers en opiniemakers is, al dan niet met de nodige gender- en kleurgerelateerde laatdunkendheid, aandacht besteed aan mijn essay over Wilders. Het heeft mij vooral verbaasd dat geen van allen (behalve Hans Beerekamp in NRC Handelsblad) stilstaat bij de conclusie van het stuk: ‘Dat Wilders opzichtig opereert in een postkoloniale dimensie, zonder dat dit herkend wordt, zegt veel over hoe Nederland omgaat, en omging, met het koloniale verleden. Zwijgen, ontkennen, vergeten en de andere kant op kijken luidt sinds decennia het devies.’

Komt dit door slecht lezen? Toch niet, lijkt me. Is het misschien wat veel gevraagd van onze dijkbewakers, onder wie H.J.A. Hofland, Bert Vuijsje en Max Pam, om openlijk toe te geven dat ze hier tientallen jaren aan voorbij zijn gegaan of dat ze de andere kant op zaten te kijken? Dat er inderdaad zoiets bestaat als een postkoloniaal-politiek tekort in Nederland – waaraan ze al opiniërend hun wekelijkse steentje hebben bijgedragen?

(…) Dat vele ‘gewone’ lezers dat met mij eens blijken te zijn maar dat de opiniërende elite van haar gezond niet afweet, is een veeg teken. Of zou het toch aan slecht lezen liggen?



 


Op mijn beurt vraag ik me af wie hebben bewerkstelligd dat na mei 1945 het fascisme in Nederland ongestoord zijn geïnstitutionaliseerde weg verder kon bewandelen? Kwam het door de middelen die rijkelijk vloeiden vanuit de USA om onze pers, onze vakbeweging en politieke partijen in het gareel te houden?



Een gedachte over “Een geblondeerde postkoloniaal

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.