De horden marcheren niet meer over straat

Romare Bearden: Pittsburgh Memory (1964)


 

ANDERE KERSTGEDACHTEN – 1

Je leeft maar één keer en dat beseft iedereen. Het leven is kort en dat realiseren ons vaak veel te laat. De meesten beschikken niet over de middelen om het zelf te rooien, de meesten zijn zelfs volkomen afhankelijk van de goodwill van anderen.

En we zijn zo verschillend… Niet door onze genen, nee door de omstandigheden. Zolang we vasthouden aan het zinnebeeld van een door God gewilde orde zal dat niet veranderen, hier niet en wereldwijd zeker niet. De vraag is of je je te pletter moet lopen om iets aan die onterende onrechtvaardigheid te doen of het maar op zijn beloop laten, zodat de profiteurs er likkebaardend vandoor kunnen gaan, een stroom van ellende achterlatend, na ons de zondvloed dus?

Je leeft maar een keer, waarom dan je energie verspillen op een terrein waar je zeker als eenling vrijwel machteloos bent? Zo zag ik het zelf tot voor enkele jaren. Wilders, dat gezicht al wekte bij mij walging op. De Nederlandse media volgde ik nog nauwelijks of niet op twee kranten na, De Groene en de NRC, dus zijn stem en zijn verschijning op de TV bleven mij bespaard.

Als je vanuit die achtergrond plotsklaps duikt in de wondere wereld van fora, zo maar vanwege dat onzinnige rookverbod in de kroeg, slaat je de schrik om het hart. Iemand blijkt met het volkomen absurde idee Koran = Mein Kampf de goegemeente in zijn ban te hebben. Heeft de waanzin toegeslagen, vraag je je af. Ja, het Pentagon bleek goed werk afgeleverd te hebben na de val van de Muur. En een volslagen leeghoofd melkt dat principe van vijanddenken volledig uit. Een deel van de scribenten in het forum van de NRC, een krant die zich graag tooit met het etiket “slijpsteen voor de geest”, verkoopt de grootste nonsens, nemen andere deelnemers volledig respectloos de maat. Je wordt, of je wilt of niet, onderdeel van een spel, zelfs van het spel om de macht. Maar heeft het uiteindelijk zin en effect om er energie in te steken ? Wat draag je werkelijk bij of erger, legitimeer je door mee te doen aan dat spel?

Precies twee jaar later lees je op “GeenStijl”, één keer eerder had ik die site bezocht vanwege een prijs voor een meer dan schofterig interview met minister Vogelaar, en nu dit (hoe ik dat wist…?): rara. Gek, moest even denken aan de porno rotzooi van Pekeltje

U ziet, waarde lezer, het ongekende succes van het schorem, echt ik heb er geen ander woord voor, op het NRC-forum. Het forum is nu ter ziele, maar het kwaad is geschied. Idioten geloven alles, voor rattenvangers is het dan een koud kunstje. Je wordt, hoe dan ook gegijzeld. Dit zijn beslist geen onschuldige grapjes. Zo dacht ik er anderhalf jaar geleden over. Nee, dit heeft systeem. Hoe ver is het al doorgevreten. als je de hersenloze gedachtespinsels op dat soort fora ziet, waar stopt het, valt het nog te stoppen? “De Heer zij geprezen, Wilders is zijn naam. Gloria, gloria, alleluja.”

De horden marcheren niet meer over straat, nu, dat kunnen ze en willen ze niet meer, nu doen ze het virtueel, anoniem en uitgekookt of gewoon platvoers. Hoe dommer, hoe effectiever lijkt het wel, een stompzinnig woordgeweld. Welke vrijheid is dit, wiens vrijheid? En die vrijheid van de ander, de anders denkende, die zich niet laat meeslepen, die zelfstandig wenst te denken, is die nog gegarandeerd, kan die nog gehoord worden, heeft die nog invloed? Ook, wie gaat er hier aan de haal met de verworvenheden van mei’68 en wie doet ze teniet?

Romare Bearden: Childhood Memories (1965)




Reproducties: bron
De bovenstaande tekening is van een nagenoeg blind meisje van vier…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.