De sterke arm



De banaliteit van het kwaad behoeft een update. Hannah Arendt kon nog geen weet hebben van de praktijken mogelijk geworden door internet. Stel je eens voor dat de nazi’s er de beschikking over hadden gehad, wellicht waren ze nog aan de macht. Geheel ondenkbaar is dat niet. Een dergelijk denkmodel heeft beslist relevantie als we kijken wat politiek en sociaal mogelijk is geworden. Ook op het persoonlijke vlak. Eerroof kan snel en effectief gebeuren. Wat zou met Hannah Arendt gebeurd zijn na verschijnen van haar publicaties over het Eichmann proces? 


Deze documentaire zond Arte op 1 februari 2017 uit. Eraan vooraf ging een speelfilm over haar die via internet een week lang te zien valt. Beslist kijken.


Schermafdruk 2019-02-04 05.55.47


Wist u dat? In deze tijden van privatisering van de staat, militair en gevangenissen ontkomen er ook al niet aan, is het zeer makkelijk geworden snel je gelijk te halen zelfs als je de dader bent. Tenminste in de virtuele wereld. Je uit beschuldigingen, je tast iemands integriteit aan en is dat nog niet voldoende help je een handje de persoon in kwestie monddood te maken. Je mompelt wat over abuse en het klusje is geklaard. Recht wordt gesproken via Big Brother, de sociale media.

Een aantal grapjassen waarmee Tibaert te maken heeft is dat al gelukt, bij Google met name. Kom dacht Huib Riethof, wat zij kunnen kan ik ook. Riethof, de man van het bewijs, historicus qua opleiding, gemankeerde wethouder ook, weet, denkt hij, hoe hij de geschiedenis naar zijn hand moet zetten, dus maar zo op mijn zoveelste verzoek aan hem gericht. Ik zag zijn reactie juist op het moment dat ik naar bed wilde. Het was 4 mei, nu 5 mei, vandaar dat ik het niet wilde laten rusten.

Een post via LinkedIn. Zijn reactie:

“I signaled this text to LinkedIn as abusive. Mr. Scaf continues to associate me with “fascism”, which is outrageous to me and my family as victims of that same fascism.”

Praktijken waarvan Riethof zich jegens mij schuldig heeft gemaakt vallen onder de noemer fascisme, niets meer, niets minder. Wil hij zijn blazoen trachten te zuiveren via de weg van, zoals hij dat noemt, wegjorissen, is hij bij mij aan het verkeerde adres. Zijn interventies, die berustten op smaad en laster, hebben er toegeleid dat er een hetze richting Tibaert plaatsvond en feitelijk nog voortduurt met een uitgesproken fascistisch karakter. Riethof wenst niet op zijn uitspraken terug te komen, dus resten mij twee wegen, alles openbaar blijven maken wat via internet tot mij komt en/of de weg naar de strafrechter. De tweede optie hou ik zeker voorlopig open.

Zie ook mijn vorige bericht over Riethof: Tragisch, een klerk zonder talent.

De man is nog vele malen zieliger dan ik dacht. Waar kom ik twee dagen na het versturen van dit bericht achter? De relatie verbreken met iemand op LinkedIn is zo simpel als maar wat. Toch zeurde de man er al lang geleden over dat hij steeds geconfronteerd werd met berichten van mijn kant op Google+ en LinkedIn. Beide gebruik ik niet of nauwelijks maar updates van mijn weblogs verschijnen er automatisch. Zal hem even het schermpje tonen, dan heeft hij alweer wat van me opgestoken.

Of moet ik hem ook hier van boze opzet verdenken? Een mogelijkheid openhouden om tot opschorting van mijn account te komen, bijvoorbeeld?


Update februari 2017


Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.