Kindermisbruik en eerroof

Foto z.t.




Jij kunt jezelf redden, zie ik, zei André de Raaij tegen iemand die ik niet anders kan omschrijven als een “linksfascist”, door mij Marion Carcas gedoopt. Citaat: “Racist, fascist, pedofiel en anti-semiet. Daarom is Tibaert dus een demmink in het lichaam van wilders en de geest van eichman.” Met dergelijke halfgaren en smeerlappen kon en kan André, een christelijk anarchist actief voor de site Krapuul, steeds goed overweg. Is hier sprake van het simplistische de vijand van mijn vijand is mijn vriend?

Hoe gaat iemand te werk overtuigd van een rein geweten en van het kwaad bij de ander? Wat bepaalt zijn denkwereld, zijn weten en geweten? Hoe kan het dat hij verraad pleegt aan zijn geweten? Zou het voorstelbaar zijn het kwade te overwinnen door na te denken, door steeds verantwoording af te leggen, ook aan jezelf? Hannah Arendt zei er het volgende over:

Könnte vielleicht das Denken als solches – die Gewohnheit, alles zu untersuchen, was sich begibt oder die aufmerksamkeit erregt, ohne Rücksicht auf die Ergebnisse und den speziellen Inhalt – zu den Bedingungen gehören, die die Menschen davon abhalten oder geradezu dagegen prädisponieren, Böses zu tun?

Friedrich Seidenstücker: Berlijn na 1945

Niet goed of fout en toch volgen mensen, die hun geweten feitelijk hebben uitbesteed, dit mechanisme om te oordelen en zondebokken aan te wijzen als oorzaak voor het kwaad. Met de paplepel is hun een zwart-wit tegenstelling ingegeven, waarvan ze niet meer los komen. Gehoorzamen was en is plicht, afwijkend gedrag wordt afgestraft. Het geloof in de superieuren zit diep in hen verankerd, ook al geven ze voor vrije mensen te zijn met een eigen mening. Het werkelijke denken blijft met hun geweten uitbesteed. Ze kunnen niet anders. De wereld is an sich goed, slechts kwaadwillenden bederven de pret. Van bankdirecteur tot pedofiel. Dat zij mogelijk in dezelfde rol zouden kunnen zitten en precies hetzelfde zouden handelen als die bankdirecteur of pedofiel komt niet in hun op.

Zondebokken dienen zich aan, naar gelang de omstandigheden. Bij de doctrine van Huntington hoort onlosmakelijk die van de pedofiel. Was Mohammed immers geen pedofiel? De kinderlijke onschuld besmeuren, het weerloze kind verkrachten, kan het erger? Ja, kinderen offeren, maar die mythe hebben we achter ons gelaten. Nu is het het spook van de pedofiel dat alom opduikt en helaas ook vaak genoeg als crimineel. De zondebok a.h.w. op een presenteerblaadje. En waar rook is, is vuur. Demmink. Over kinderleed, hier en elders, wordt niet of ternauwernood gesproken. Elke voorstelling van de wereld waarin die kinderen opgroeien en waar ze het later mee moeten doen, ontbreekt. De wereld is nu eenmaal een gegeven, aan de door mensen geschapen orde valt niet te tornen. Niet verwonderlijk dat ze zo “denken”, immers ze hebben er niet over leren nadenken. Ze reproduceren slechts en via hun kinderen wordt deze fatale houding vermenigvuldigd, beter bekend als onze waarden en normen.

Solidair zijn met de vertrapten uit zich in collectes, inzamelen van kleren, maar nooit in een verandering van de leefwijze. Aan verworven bezit en rechten mag niet getornd worden, toch zijn ze gebouwd op het leed van die vertrapten, volwassenen en kinderen, onschuldige kinderen dus. Wijs je in die richting, wil je tot nadenken aanzetten, loze praatjes doorprikken, dan zondig je tegen die waarden en normen. Joods-christelijk heten ze te zijn en daar zit wel wat in. Eigenlijk moet je goed gek zijn om tegen de heersende stroom in te zwemmen. Je bent je leven niet meer zeker en je brengt de orde in gevaar, terwijl rust en overzicht een gebod zijn. Iedereen op de hem of haar toegewezen plek. Je wordt tot zondebok.

Al bij al geven mijn ervaringen een mooie illustratie van hoe het zondebok mechanisme werkt. Steeds herhalen, niet nadenken, vertrouwen op goedgelovigheid zijn de ingrediënten.


Het bovenstaande is een bewerkte versie van een bericht uit 2014  om het verhaal rondom deze persoon, die zeer bedreven is in eerroof, wat duidelijker voor het voetlicht te brengen als aansluiting op: “Arnold van der Kluft – Eerroof”.



KINDERMISBRUIK…(vervolg)

 



Uitgelichte foto: bron – Foto: Friedrich Seidenstücker

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.