Waar wordt over gezwegen?

Auteurs

Afbeeldingsresultaat voor sigrid kaag


Verbazend het appèl om niet weg te kijken, om niet te zwijgen. Toch oogst Sigrid Kaag veel bijval n.a.v. haar Abel Herzberglezing. Geen woord over de kern van onze globalisatie, de expansie van het kapitalisme. Sterker, bijna onverholen wordt het als vanzelfsprekend, zelfs als noodzakelijk aanbevolen.

Citaat: “Uitsluiting van bevolkingsgroepen”…

Wie zwijgt over de eerste stappen in het proces van uitsluiting van bevolkingsgroepen, van het uithollen van burgerrechten, vrijheid en menselijk waardigheid, verliest ook zelf zijn waardigheid en vrijheid. Wie zwijgt over het onrecht dat zijn medemens wordt aangedaan, verliest ook zijn eigen recht.

Door te zwijgen over onze geschiedenis, over de dingen die te groot, te pijnlijk zijn, doorbreken we de verantwoordelijkheid die ons verbindt met onze voorouders en ons nageslacht. We doorbreken de lijn van onze ontwikkeling. De lijn van onze opgang als mens, hoe grillig die lijn soms ook is, en hoe diep de dalen soms ook zijn.

Wie de gewelddadige geschiedenis van ons Europese continent doodzwijgt en daardoor niet meer weet tot welk menselijk lijden nationalistisch geweld leidt, wie niet meer weet wat voor zinloze armoede en verlies wordt veroorzaakt door economische en monetaire concurrentie tussen landen, hoeveel kansen voor ontwikkeling en welvaart er verloren gaan door achterhaald protectionisme en handelsbarrières, die kan de enormiteit van het slagen van de Europese eenwording niet meer op waarde schatten. En wat niet meer op waarde wordt geschat, kan verloren gaan.

Soms heb je buitenstaanders nodig om te beseffen wat de waarde is van de dingen die je vanzelfsprekend bent gaan vinden.

Werkelijk, ik vind het een huzarenstukje van de eerste orde om meer dan terecht te wijzen op het sluipend gif van racisme en fascisme en anderzijds te zwijgen over de economisch-politieke oorzaken daarvan. Kapitaal als maat voor alle dingen, winst voor weinigen, consumenten als profiteurs en voor het overige? Ellende voor velen die niet tot ons soort mensen behoren, plundering van onze planeet en een klimaat voor ons nageslacht dat leven onmogelijk dreigt te maken. Al deze zaken horen onverbrekelijk bij elkaar en je dient ze mensverachtend te noemen. 

Lessen trekken uit het verleden en deze niet beperken tot het eigen kleine kringetje van de brave, goedwillende en hardwerkende burger, die er ook uiteindelijk weinig aan kon doen, overtuigd als zij of hij was het goed voor te hebben met de mensheid en verder geen vlieg kwaad deed. In de arbeidersbeweging werd al een gevaar gezien en fascisme bracht rust en orde, zo was het. Ondanks dat in de rede wordt gerefereerd aan vrouwen in Afrika heb ik het ongemakkelijk gevoel dat ook Kaag geen kennis wil nemen van de processen die geleid hebben tot de wereld waarin we leven. Dat maakt, hoe mooi geformuleerd ook, haar rede tot een stuk dat in wezen ons op een morele manier zand in de ogen strooit. Wie zwijgt stemt toe, zo was het, zo is het.

Een handreiking, twee radioprogramma’s van de Duitse radio, die wel wenste te informeren en dat als haar opdracht zag. Beide programma’s hebben betrekking op Latijns Amerika, de achtertuin van Uncle Sam. Uncle Sam, die onze neefjes en nichtjes de autochtone bevolking grotendeels liet uitroeien. Zeer christelijk, dat moet zeker beklemtoond worden.


“Memoria del Fuego” – WDR 1989


 

“Bananenrepubliken” – WDR 1975






Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: