Valse hoop

· fascisme, fotografie, internet, justitie, vrouwen
Auteurs

Friedrich Eckhardt, Peters Anshof, Jacqueline Wouters gingen haar voor met hoogstwaarschijnlijk velen in hun kielzog. Die weblogs moesten en zouden weg. Enkele malen ontving ik bericht van Google dat er een bericht verwijderd was op verzoek vanwege (vermeende) auteursrechtenschending. Het betrof weblogs van de twee eerst genoemden waarin mijn naam genoemd werd en/of handelde over mijn persoon. De inhoud van deze berichten, nu van commentaar voorzien, staat nog altijd op internet.

Als een donderslag bij heldere hemel werd ik in november 2013 geconfronteerd met een mededeling van Google dat mijn blogspots waren opgeschort vanwege diverse klachten over schending auteursrecht. De aanleiding viel voor mij makkelijk te achterhalen. De persoon in kwestie ook: Ina Dijstelberge. Achteraf is de vraag voor de hand liggend of er meerdere klagers waren.

bron: Louxo’s Enjoyables



De onoprechtheid van mensen als Dijstelberge blijft me verbazen. In wezen deed ze, met of zonder steun van derden, mijn werk te niet, zorgvuldig opgebouwd vanuit mijn ervaringen bij het forum van de NRC. Voor zover ik weet was het uniek. Alles tonen wat men over je te melden heeft. Er vormden zich duidelijk patronen, zeker nadat duidelijk te maken viel dat de scheidslijnen niet tussen “links” en “rechts” vielen, maar via wel of geen fascistische grondhouding.  De Etikettenschwindel, zoal ik die noem, werd duidelijk.

Het geheel kreeg het karakter van een studieobject voor politicologen, mediadeskundigen en sociologen. Voor mij onbegonnen werk dit alles grondig te analyseren. Het verzamelen van materiaal was ik immers begonnen onder druk van de omstandigheden in najaar 2011 toen ik plots een oogkwaal kreeg en dacht nooit meer aan lezen toe te komen. Mijn zoon en z’n vrouw werden bedreigd in hun bestaan en ik kon hen nauwelijks helpen. In ieder geval wilde ik alles zo goed en zo kwaad als het mogelijk was documenteren.

Vervolgens werd ik beschuldigd van hacken en kwamen de affaires Sjaakie en Eveline met een overstelpende hoeveelheid laster, smaad en bedrog. Een beetje iedereen die ik volgde werd door die twee dames geïnformeerd over de kwaadaardigheid van Tibaert. Politiek werd dit een hoogst interessante case en die toonde ik. Vervolgens trad het raderwerk in beweging dat leidde tot het verdwijnen van mijn weblogs bij Google. In de tussentijd heb ik nog bezoek gehad van de recherche ergens uit de Randstad en diende Eveline een aanklacht bij de politie tegen mij in. 

Al bij al meer dan genoeg reden om niet op te geven maar die wandaden tevens te betrekken in mijn verslagen over wat er al zo mogelijk is op internet. Nogmaals, ik heb nog vele andere zaken om handen, kom letterlijk tijd te kort, en hou het dus primair bij verslag doen. Er staat bovendien nog een rechtszaak op de rol, die wellicht wat meer duidelijkheid zal verschaffen over het bewandelen van een juridische weg. Google als laatste instantie beschouwen om te oordelen over wat kan en niet is werkelijk van de gekke.

Nog even terug naar Dijstelberge. Uit reacties bleek ontstemming over het feit dat ik binnen korte tijd weer in de lucht was. Deze vrouw nam mijn uitgestoken hand niet aan, ik verkeerde namelijk eerst in de veronderstelling dat het niet haar bedoeling kon zijn geweest al mijn eigendommen van internet te doen verdwijnen. Dat bleek een misvatting. Binnen de korste keren nam ze haar maatregelen met een speciaal “Tibaert” blog met bijbehorende Twitter account. Nog voor dat het duidelijk was van wie dat account stamde werd ze al gevolgd door een aan aantal personen.

De conclusie ligt voor de hand, ze waren reeds op de hoogte van haar activiteiten en ook van de voorgeschiedenis. Huib Riethof, André de Raaij, Christina Britez en Eveline van Donkelaar als ik me goed herinner. Christina was de meest opvallende onder hen. Een jaar eerder had ze me gevraagd: “Durf je nog te komen, Arnold (lees: André) komt ook.” Ja, waarom niet. Waarschijnlijk denken deze mensen nog steeds, als ik afga op berichten die af en toe op Twitter verschijnen, dat ik me laat intimideren. Wat een misvatting. En nog steeds weet ik niet waarvoor ik bang zou moeten zijn.

Dijstelberge toog aan de slag, die dappere vrouw, zoals Christina haar ziet. U leest het goed, ze heeft lang getwijfeld om dat speciale blog te maken. Nee dus. Ze had ook doodeenvoudig op me kunnen reageren. De mogelijkheden bood ik haar in overvloede, via Twitter (waar ze me wenste te “blocken”) of via mijn weblogs. Niets van dat al. Op dit weblog kunt u alles over die valse hoop terugvinden. Dijstelberge verkoos een andere weg, die paste in de herhaaldelijk aangekondigde volledige verwijdering van Tibaert van internet.

Voor mij zou dat betekenen vrij baan aan schorem en gajes met slechts de mogelijkheid tot een moeizame en langdurige rechtsprocedure met als afloop, de daders liggen op het kerkhof. Het blijft frappant en vooral verontrustend hoe die Krapuul lieden in bewoordingen en daden overeenstemmen met het door hen zo geminachte PVV volk. Misschien is dat wel mijn grootste verdienste met het vastleggen van hun wandaden. Vermoedelijk voelt het voor hen ook zo aan, echter Tibaert ruimen blijkt voor hen nog niet zo eenvoudig als gedacht. Nog leef ik.

Op de blogspot heb ik aan dit bericht een copie toegevoegd van haar “Tibaert” blog. Let wel, een dergelijke copie met verantwoording beschouwt Dijstelberge als auteursrechtenschending. Overigens ook hier maakt ze zich meermaals schuldig aan laster en smaad. Dat ze intellectueel niet in staat is mijn werkzaamheden te begrijpen neem ik haar niet kwalijk. Ze verkeert voor wat dat betreft in uitstekend gezelschap op haar site Krapuul. 

Moet ik nog vermelden dat bij haar nergens een context weergegeven wordt en dat selectiviteit voor haar het hoogste goed is om iets aan te tonen, dat reeds voor haar vaststaat? Integer te werk gaan, zou ze weten wat dat is?

Dijstelberge via haar Tibaert blog… Inmiddels overbodig te zeggen, maar ook hier geldt, ik ga geen leugens, smaad, laster, bedrog, verdraaiingen weerleggen. Primair toon ik wat over mij te berde wordt gebracht. Aan de lezer het oordeel. Vraag u daarbij eens af hoeveel werk een advocaat zal hebben als hij met al mijn materiaal aan de slag zou moeten bij een aanklacht tegen meerdere personen. Het wordt een tijdrovende en dure grap, dat is zeker. Toch moet ik bekennen dat het me af en toe kriebelt om die weg te bewandelen. 

Zinvoller lijkt me al bij al serieus wetenschappelijk onderzoek. Wie durft het aan? Via die weg kan dan mogelijk ook afgedwongen worden dat Google die verdwenen weblogs weer terugplaatst.



tibaert blogspot




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers liken dit: